Mizrahi

We wilden graag naar A Separation maar deze draaide nog niet. En weer de hele avond in de zon op het terras wordt ook zo afgezaagd... Dan maar naar Gianni e le donne. Bij gebrek aan beter was de film best wel aardig al ging hij werkelijk helemaal nergens over. Overslaan zal dus zeker geen celstraf opleveren.
Wel kwamen er in de film een paar mooie struise vrouwen voorbij. Ik schat ze minimaal op een maat 44 maar gestoken in goede jurken zagen ze er stuk voor stuk prachtig uit. Heel wat beter dan de wandelende takken die je in een doorsnee amerikaanse film tegenkomt.
Dat kleding bij een maatje meer veel doet bewees een van de make-over-programma's die ik laatst op televisie zag. Zo'n zelfde volle amerikaanse dame, gestoken in een armoedige jeans en top met fout blond pluizig haar en verwaarloosd gebit, mocht een jurk uitzoeken bij de befaamde modeontwerper Isaac Mizrahi. Deze designer maakt de meest fantastische jurken en houdt van kleuren. Vanaf het moment dat ze zijn jurken aanhad zag ze er uit om door een ringetje te halen, zelfs zonder een gestyled kapsel en aangepaste tanden. Werkelijk schitterend. Dat vind ik nou zo knap.

Zekeringetje

Soms weet je niet of je nou heel hard moet lachen of juist moet huilen. Neem nou Wesley Verhoek. Ik had nooit van hem gehoord maar nu is hij wereldnieuws door zijn transfer van ADO naar Nottingham op het laatste moment af te blazen. Loser! 'Het voelde niet goed.' Wat een Lulletje Rozenwater.
Mijn sympatie gaat uit naar zijn zaakwaarnemer. Die omschreef het als volgt: 'Ik denk dat er een zekeringetje is zijn hoofd kapot is.' Arme man. Hierbij voorspel ik je dat zelfs met een gros nieuwe zekeringen het lampje echt nooit meer zal gaan branden. En dan Wesley's broer. Zo zielig. Die jongen zal nooit dezelfde kans krijgen als Wesley en boodt daarom aan om de eerste maanden bij zijn broer in Engeland te komen wonen. Die jongen kan wel huilen. Als ik z'n moeder was had ik hem hoogst persoonlijk op het vliegtuig gezet, met broer en al. Om vervolgens een straatverbod met een straal van 50 kilometer bij de rechter aan te vragen.
En weet je wat nog het allerergste is? ADO is 'blij verrast'......... Toch maar huilen.

Down

Het grote voordeel van geen geld hebben is dat je het ook niet kunt verliezen. Alhoewel dit natuurlijk niet helemaal waar is. Mijn allereerste baan was op de Amsteldijk bij Prudential Bache, een amerikaanse makelaar in effecten en goederen. Tijdens de beurskrach in 1987 bleek dat er velen waren die met geleend geld in aandelen waren gegaan. Uit onmacht en schaamte alles verloren te hebben belden de klanten op om te kijken wat precies de schade was en of er nog iets te redden viel. Toen bleek dat het geld echt in rook was opgegaan bedankten een aantal de accountmanager om vervolgens zelfmoord te plegen. Na dit soort roerige dagen vraag ik me dan ook altijd af of de wereldbevolking weer op diezelfde manier gereduceerd is.

Huis

Mijn euforie over de Rooseveltlaan is grenzeloos en ik ben bang dat jullie dit voorlopig nog even aan moeten horen. Anderen zullen er van griezelen maar ik geniet van de voetstappen boven mijn hoofd, de 'ping' als de tram weer doorrijdt na zijn haltestop voor de deur, het zoontje van de buurvrouw die regelmatig een woede-aanval krijgt en de kalmerende woorden van zijn moeder die daarop volgen. Maar het meeste geniet ik als de opslaande deuren naar het kleine balkon open staan. Bij gelegenheid is er wat rumoer door een feestje of verjaardag maar normaliter klinken er slechts vogels, soms een hond of hoor je de omringende buren praten met een klinkend glas als aanvulling.
Als de buurtkatten elkaar in de haren vliegen kan ik er glimlachend naar kijken en zelfs de geluiden van de feestjes ervaar ik merkwaardigerwijs als veel minder storend dan de Sluisvaartgeluiden. Zittend aan de eettafel bewonder ik voor de zoveelste keer de keuken met het nieuwe fornuis en vertrouwde koelkast. Het enige dat nog ontbreekt is een parkeervergunning. Ik gok op eind van het jaar.

Uitspraken

Voor een projectje ben ik op zoek naar een aantal mooie uitspraken of wijsheden. Nu zijn beiden niet mijn specialiteit en biedt het internet zoals gewoonlijk uitkomst. Ik ben nog immer zoekende maar onderstaande uitspraken wilde ik jullie niet onthouden.



'Als ik een glas wijn drink word ik altijd een ander mens, en die ander heeft altijd geweldige dorst.'
Simon Carmiggelt

'Sommige mensen zijn zo verzot op tegenspoed dat zij het halverwege tegemoet rennen.'
Douglas Jerrold, engels journalist en tekstschrijver

'Californië is een prachtige streek om in te leven, als je tenminste een sinaasappel bent.'
Fred Allen, amerikaans schrijver

'Hij sprak voortdurend over liefde, maar liet niemand in zijn nabijheid.'
Elias Canetti, oostenrijks schrijver en filosoof.

Vrij

Na aanvankelijk met de auto verstrikt te zijn geraakt in de drukte van het centrum van Amsterdam door een afgesloten IJ-tunnel, arriveerde ik eindelijk ruim 20 minuten te laat bij restaurant Stork. Het was er nagenoeg leeg maar onverwacht brandde de zon flink op het terras en hebben we tot een uur of 5 heerlijk van het uitzicht genoten. Geen slecht begin van een weekje vakantie.
Die vrije tijd is hard nodig na de voorbije weken van buffelen. Maar met resultaat. Volgende week voegt de nieuwe stagiair zich bij het team waarmee we in Amsterdam weer helemaal op sterkte zijn. De stagiair is marrokaans evenals zijn twee voorgangers waarvan een inmiddels een vaste aanstelling heeft gekregen. Een doorn in het oog van een van onze techneuten die, naar ik vermoed, een foto van Pim nog altijd boven zijn bed heeft hangen en heimelijk verliefd op hem is. Ik weet niet wat de jongens in hun vrije tijd doen maar ik heb de gedachte aan een terroristische cell uitgesloten.
Enfin, de troepen worden aangevoerd door een lesbiënne. Een zo doortastend en assertief dat ze waarschijnlijk geen kracht meer hebben voor een stormbaan aan het einde van de dag, al zouden ze willen. Als het amerikaanse leger tegenover Bin Laden gefaald zou hebben, zou zij een goed alternatief zijn geweest. Vergeleken met haar directheid ben ik een lief katje. Onverschrokken maar erg leuk en een harde werkster. Dan hebben we nog een oude dove techneut waarbij het onmogelijk is zelf nog een gesprek te voeren als hij aan de telefoon zit. De subsidie-aanvraag loopt nog. De rest bestaat uit deugdzame huisvaders en -moeders waar ik mezelf dan voor het gemak ook maar toe reken.
Al met al ben ik tevreden. Nu maar hopen dat het zo blijft.

Vers bloed

Na alle reorganisaties van de afgelopen tijd en de daarbij behorende afvoer van personeel was het tijd voor nieuwe aanwas. Na een zorgvuldige selectieprocedure stapten maandag twee heren van 27 en 29 fris naar binnen om ons technische team te versterken.
Na een toer met een van hen langs de kantoorpanden in diverse steden deden we aansluitend kantoor Utrecht aan voor een voorstelronde. Bij binnenkomst gebeurde er iets opmerkelijks; de dames veerden en mass op!
Nu weet ik inmiddels dat ogenschijnlijke administratieve muisjes heel goed in staat blijken te flashen in de lift, met regelmaat foto's van lichaamsdelen per sms of mail versturen of zich eenvoudig ongegeneerd aan de voeten van een mannelijke collega werpen, maar nu zag ik ze bijna ter plekke van de bureaustoel glijden. Omdat ik blijkbaar iets gemist had keek ik nog eens goed naar de technische puppie naast me met blonde haartjes en blozende wangen. Ik was al een volledige dag met hem op stap maar zijn betoverende uitwerking had mij nog altijd niet bereikt. Goed, hij was aardig, snel van begrip en had een redelijk aanpassingsvermogen. De naar hem smachtende blikken van collega's deden echter hele andere kwaliteiten vermoeden. Met geweld rukte ik hem los van hongerige ogen en opdringerige borsten.
Al hoewel ik het steeds vaker mee maak lukt het me nog altijd niet te wennen aan deze overgeëmancipeerde uitnodiging tot gemeenschap. Terwijl ik toch zelf redelijk voortvarend te werk kan gaan, schaam ik me altijd een beetje voor soortgenoten die hierin overdrijven. Binnenkort hebben we weer een borrel en etentje. Misschien moet ik maar aankloppen voor ik ergens een toilet binnenloop.....