Tegen wil en dank

In april 2010 plaatste ik dit stukje op het blog. Ruim twee jaar later is de situatie een beetje doorgeslagen. Mannen van mijn leeftijd en ouder zien me niet meer staan terwijl de aanwas van dertigers (of nog net niet) groot is.
Wie nu denkt dat een aanbod van strak lijf en goede manieren bijna ideaal is komt bedrogen uit naar mijn mening. Eeuwigdurende avonden in kroeg en discotheek zijn al lang niet meer aan mij besteed. De gehouden conversaties ontberen nogal wat diepgang, en humor en spitsvondigheden missen constant doel. Op een enkeling na ben je na een uur wel uitgepraat. En naast het voordeel van een mooi sixpack, goede conditie en egostrelende devotie van deze loverboys zijn er ook nog wel wat andere nadelen te noemen, welke ik in deze openbare ruimte wijselijk achterwege zal laten.
Nee, zo'n babyface is vleiend en leuk voor een keer maar ik wantrouw de achterliggende motieven. Voor Catherine Zeta Jones in de film The Rebound liep het goed af. Ik kijg meer de neiging om chocomel in huis te halen en korstjes van het brood te snijden.

Column

Ik ben geen fan van de Linda en ook niet weg van Saskia Noort maar het moet gezegd, deze column is wel erg grappig. Even opklikken om te lezen.

Van alles

Er zijn zo van die weken waar in van alles gebeurt dat de moeite van het vermelden waard is maar waarbij je op moet oppassen dat het niet te persoonlijk of banaal wordt. Vandaag daarom van alles wat.
Allereerst onder het mom "je-mag-tegenwoordig-ook-niets-meer" de burgemeester van het belgische plaatsje Aalst, die het woord gemeenschap ditmaal zonder bijzijn van de raad bezigde. Best saai filmpje trouwens.
Verder de geleerde, wiens naam ik vergeten ben omdat ik zoals altijd midden in het onderwerp van een actualiteitenprogramma zapte. Hij verkondigde het heel fijn voor de libiërs te vinden dat Khadaffi nu postzegels zit te plakken bij Mugabe in Zimbabwe, maar dat hij vreesde voor een onderlinge stammenstrijd. "Eigenlijk, zo sprak hij, heeft het libische volk wel een dictator nodig. Je hoopt dan wel dat het een beetje aardige dictator is, maar wel degelijk een dictator." Ik denk dat hij het meende. Met zijn bril en wilde krullen zag de geleerde er zelf ook heel vriendelijk uit. En wijs.
Caroline vond net voor het begin van haar studie een kamer in Amsterdam. Een dubbele bovenwoning samen met drie andere studerende meiden bij ons nagenoeg om de hoek. Hoe fijn!

Cougaren

Het is in, hip, hot, voor iedereen en sinds kort wordt er zelfs een televisieserie over gemaakt. De cougars rukken op. Niet alleen in clubs maar ook op het schoolplein, werk en lokaal niveau wordt er lustig op los gecougard.

Het geheim? Een onderzoekje in de eigen gelederen leverde het volgende antwoord op van de heren. Uitstekende seks en geen gezeik over gezinnetjes stichten, kinderen krijgen en carrière. De poema's lijken hun zaken over het algemeen goed op orde te hebben en krijgen als seniore dame een smakelijk hapje voorgeschoteld. Het mes snijdt dus aan twee kanten en voor beiden is het een win-win-situatie, om er nog maar eens een vreselijk foute term in te gooien.

Als ik op kantoor een blik naast me werp op mijn veel jongere mannelijke collega, vraag ik me toch af hoe het dan zit met de goede seks richting de ervaren vrouwen. Hij kan vooral erg lekker koken. Maar wie weet, als er ooit door wetenschappers een verband tussen die twee wordt aangetoond, ga ik misschien ook mijn snorharen oppoetsen en mijn klauwen in puppievlees zetten.