Exit

Viel de deense feta vorige week al niet zo lekker, nadat het nederlands elftal zich woensdag in de bratwurst verslikte hebben de Portugezen het nu eindelijk afgemaakt. Tranen drogen, drol doorslikken, alle oranje rotzooi de kast in, alternatieve reclamespots in de aanslag en hopelijk kunnen we dan allemaal weer een beetje normaal doen.
Hier alles behalve snottebellen. Eerder opluchting. Ik hoef me nu geen seconde meer te ergeren aan het verwende gesjagerijn van Robben. Omdat hij geen spat veranderd is kunnen ze de foto, geschoten na de gemiste penalty eenvoudigweg nogmaals gebruiken. Weg gebakkelei over dramaqueen Van Persie en publieksfavoriet Huntelaar. Van der Wiel kan zich vol gaan richten op zijn volgende tatoeage en Van Bommel met schoonpapa in therapie.
Iedereen zal zich afvragen hoe het zover heeft kunnen komen. Ik weet het wel. Ze zijn allemaal te braaf. Wat we nodig hebben zijn hoerenlopers en vechtersbazen. Gasten die het hotel volstoppen met dames van plezier na afloop van de wedstrijd en zo af en toe nog eens een auto aan gort rijden. Voetbal hoort een beetje oorlog te zijn. In het verleden waren ze er genoeg. Gullit is sinds kort toe aan zijn derde scheiding. Van Basten, Rijkaard, De Boer, allemaal hebben ze niet voor niets hoge advocaatkosten. Glenn Helder compleet naar de Filistijnen door zijn gokverslaving. En Blind dronken tegen de vangrail. Misschien verdienen ze er niet de schoonheidsprijs mee maar er werd wel gevoetbald. Ik vind Raf en Silvie lief hoor, maar na drie wedstrijden vraag ik me toch af of hij wel meegedaan heeft. Kindjes op het veld, kusjes voor papa en Barbie in de buurt. Nee, dat schiet goed op.
Vandaar dat Wesley Sneijder wellicht de enige uitblinker was. Hij is immers al een tijdje met zijn tweede leg bezig. Bovendien was Yolanthe in geen velden of wegen te bekennen.

Oranje

Het zit er op. Bijna anderhalve week van constant praten, lachen, eten en drinken. Het duurt waarschijnlijk nog enkele dagen eer alle witte wijn uit mijn poriën gewasemd is. De versteende lach op mijn gezicht is er enkel nog met een beitel af te bikken. Drie koppen koffie gisteravond konden het niet winnen van de gestaag oprukkende slaap die langzaam het bewustzijn overwoekerde. Rond achten was het gebeurd; one strike, I am out.
Maar vanavond gooien we de bitterballen gewoon weer in het vet en is er niets meer aan de hand. Voetballen tegen wil en dank. Ik vind het leuk. Iedereen zegt tenslotte dat we de eerste wedstrijd gaan winnen. Ik ben nog niet overtuigd. Je weet het maar nooit met die Denen. Campingelftal, my ash. Zoals Laudrup en kornuiten zich destijds naar de finale pingelden zal niemand vergeten zijn. Eriksen gaf alvast een leuk voorzetje door te melden dat hij verwacht dat Denemarken en Duitsland samen in de finale zullen staan. We zullen zien.

Winst

Eindelijk was het weer eens een waar feest in de Arena. De wedstrijd tussen Ajax en PSV kenmerkte zich door goed spel en de stemming van de menigte was opmerkelijk enthousiast.
Als we in de rij staan om naar binnen te gaan hoor ik een zoon aan zijn vader vragen, "Wie gaat er winnen, papa?" De vader antwoord geërgerd, "Ajax natuurlijk." en kijkt het kind aan met een blik van hoe-kan-je-zo-stom-zijn.
Een keer eerder zag ik een vader zo naar z'n kind kijken. Dat was toen we met vrienden een dag naar het strand van Zandvoort gingen en de dochter vroeg of we nederlands geld moesten wisselen voor buitenlandse valuta.

Dag Fred

Gefeliciteerd Fred. Eindelijk ben je van dat stelletje mongolen verlost dat zich PSV-supporter noemt. Met een directeur die Tiny heet kon het so wie so al niet veel worden. Om nog maar niet te spreken van die mimende Van de Kerkhof-klonen. Ga lekker van jouw welverdiende rust genieten. Zoals gebruikelijk zal je een sloot geld hebben meegekregen. Het is je dit keer erg gegund. Voor jou op zondag geen lynchende randdebielen meer die de bus blokkeren. De weg ligt weer helemaal open. Doe er je voordeel mee.
De hartelijke groeten uit Amsterdam.

King Louie

Tot op het bot beledigd was ie. Nooit meer zou hij naar Ajax weerkeren. Maar niets zo veranderlijk als een mens en onze Louis wil best wel weer directeur bij Ajax worden, ondanks het feit dat het meerendeel van het volk de gang van zaken niet heel erg fris vindt. Eerst met Truus lekker drie weekjes op vakantie en dan maar hopen dat de commotie over is, alvorens aan de slag te gaan.
Ik weet dat Louis best een hele aardige peer is, maar Louis, waarom laat je je in hemelsnaam gebruiken voor dit soort spelletjes? Je wilt toch simpelweg van harte welkom zijn? Met open armen worden ontvangen? We weten allemaal hoe snel je in je wiek geschoten bent en hoe lang jouw tenen zijn. Dit is dan wel een beetje vragen om moeilijkheden of niet? Het paard achter de wagen spannen. De hele nederlandse pers zal potloodpunten zitten slijpen als waren het sabels. Daar kun je helemaal niet tegen. Je weet niet hoe snel je achter Truus weg moet kruipen in zulke situaties. Niet doen nou! Je kunt je nog bedenken. Opnieuw.
Mijn mening lijkt duidelijk in deze. Mocht er toch nog enige twijfel over bestaan is het misschien goed de ware illustratie bij de titel van dit stukje te googelen.....

1 - 0



Vlak na het eerste en enige doelpunt van de avond.

Als uitzondering op de regel bezochten wij gisteravond de wedstrijd ADO - NEC. Het Kyocera-stadion oogt aan de buitenzijde impossant, maar van binnen is het overzichtelijk en gemoedelijk. Een hele andere sfeer dan bij Ajax, al is het alleen al door het haagse taaltje dat overal om je heen gebezigd wordt. De stoelen op de eretribune zaten comfortabel en de straalkachels beschermden tegen de kou. Na afloop van de wedstrijd stonden de spelers in het zicht bij de trappen hun praatje voor Studio Sport te houden zonder streken of fratsen. Drie van de vier tribunes zullen er weinig van meegekregen hebben maar in ieder geval hulde voor zoveel openheid aan de "Lange Voorhoutzijde". De winst waar we op hoopten werd waargemaakt, want na afloop hadden we ook nog een zakelijke taak te volbrengen, en dan zijn de humeuren van de heren altijd wat beter dan bij verlies. Dachten we.....
Want wat schetste onze verbazing bij binnenkomst in de skybox. Het hok was gevuld met BN'ers die met z'n allen een gezelschapspel zaten te doen! Dat hele voetbal interesseerde ze helemaal geen ene bal. Het enige commentaar bij onze entree was op z'n haags: "Waar komen jullie vandaan, dan?" En ook onze gastheer gaf, na onze felicitatie, toe geen fluit om het voetballen te geven. Zo ontzettend komisch.
Na een goed gesprek met een wijntje vertrokken we weer, maar de ontmoeting zullen we niet licht vergeten.

Zekeringetje

Soms weet je niet of je nou heel hard moet lachen of juist moet huilen. Neem nou Wesley Verhoek. Ik had nooit van hem gehoord maar nu is hij wereldnieuws door zijn transfer van ADO naar Nottingham op het laatste moment af te blazen. Loser! 'Het voelde niet goed.' Wat een Lulletje Rozenwater.
Mijn sympatie gaat uit naar zijn zaakwaarnemer. Die omschreef het als volgt: 'Ik denk dat er een zekeringetje is zijn hoofd kapot is.' Arme man. Hierbij voorspel ik je dat zelfs met een gros nieuwe zekeringen het lampje echt nooit meer zal gaan branden. En dan Wesley's broer. Zo zielig. Die jongen zal nooit dezelfde kans krijgen als Wesley en boodt daarom aan om de eerste maanden bij zijn broer in Engeland te komen wonen. Die jongen kan wel huilen. Als ik z'n moeder was had ik hem hoogst persoonlijk op het vliegtuig gezet, met broer en al. Om vervolgens een straatverbod met een straal van 50 kilometer bij de rechter aan te vragen.
En weet je wat nog het allerergste is? ADO is 'blij verrast'......... Toch maar huilen.

WK

Hierbij de meest gunstige wk-opstelling. (met dank aan collega Saskia)

Chill

Erger ik me normaliter aan het geschreeuw van voornamelijk vaders en overijverige grensrechters bij de wekelijkse voetbalwedstrijd van mijn zoon, gisteren vormde daar een aangename uitzondering op.

Weliswaar dacht de coach van de tegenpartij Zeeburgia, dat hij Ferguson was, een van de grensrechters daarentegen was superrelaxed. De donkere jongen slenterde langs de lijn met de vlag en een blikje Red Bull in de ene hand en een Iphone in de andere. Bellend blikte hij goedkeurend het veld in en stak de vlag af en toe omhoog om aan te geven voor welke partij de bal was.

Toen ik hem goed bekeek lachte hij vier gouden voortanden naar mij bloot en zag ik in zijn nek een flinke tattoeage prijken deels bedekt door rastaharen. Terwijl onze would-be-Alex in het engels naar de spelertjes stond te schreeuwen, kuierde hij lekker door. De zon scheen en het buitenspel leek hem niet echt te interesseren. Het werd 1-1.

Juve

Bayern München tegen Juventus 4-1.
Veel meer dan de uitslag en het enorme doek dat de Juventus-aanhangers over het publiek hadden gespannen voor aanvang van de wedstrijd, heb ik niet meegekregen.
Door dit doek moest ik wel denken aan de tijd dat ik van voetballen nog geen kaas gegeten had en mij meer op de leuke spelers concentreerde om die kleine twee uur nog een beetje schappelijk door te komen.
Zo blufte ik destijds dat Marc Overmars het helemaal zou gaan maken, waarna ik op veel hoongelach werd getrakteerd. 'Homo' riepen ze allen in koor. Maar Marc maakte de voorspelling echter waar en bleek ook nog over een stel echte hersenen te beschikken. Hij deed het na het voetballen ook lang niet slecht.
Maar een van de lekkerste om naar te kijken was zonder enige twijfel Ravanelli van Juventus. Een fantastisch lijf en onderscheidend van de rest door zijn vroeg grijze haar.
Ik heb hem nooit 'live' zien spelen en dat vind ik nog steeds jammer.

Uit

Vanmiddag waren we met de D7 uit in De Hoef.

De term superboeren krijgt hier een hele andere betekenis. Niet gezellig oerend hard, maar een hele lange dijk met daarna weer een hele lange dijk en dan eindelijk iets dat voor een voetbalvereniging door moet gaan. Op een suikerbietenveldje staat AFC te spelen tegen 11 ventjes die allen overduidelijk door dezelfde dorpskapper te grazen zijn genomen. Feilloos kun je de ouders langs de kant met het kind matchen.

In de miezerregen vragen wij ons af hoe je hier terecht kunt komen zonder levensmoe te zijn en met concrete zelfmoordplannen rond te lopen. Toch zeker niet uit vrije wil. Wonen hier lijkt het meest op eenzame opsluiting. Ver achter Uithoorn, ook al zo'n traktatie, en bij Amstelhoek ligt dit gehucht, waarbij een verblijf in de Bijlmerbajes vergeleken een feestje bij wordt. Vanaf de snelweg na een oneindige B-weg en achtentachtig stoplichten bij het pompstation linksaf. Te bedenken dat je iedere dag na je werk naar deze poel des doods moet terugkeren. Hoogstwaarschijnlijk nog met een tractor voor je snufferd die deze lijdensweg nog intenser maakt. Brrrrr.

Mijn al aanwezige hunkering naar luidruchtige trams is na vandaag nog vele malen groter geworden. Check het plaatje. Een foto zegt meer dan duizend woorden.

Moderne wetenschap

Het weekend is weer voorbij.

De ongelukkige wedstrijd van gisteren werd het beste door René van der Gijp besproken vanochtend op de radio. Hij had weer zo'n gelijk. En in combinatie met zijn manier van praten maakte het hem altijd erg grappig.

Verder ben ik er achter dat platvoeten niet schadelijk zijn. Iemand in mijn omgeving (ik noem geen namen) heeft een paar exemplaren waar Donald Duck jaloers op zou worden. Ook menig podoloog en orthopeed zouden zich likkebaardend op deze zwemvliezen storten. Echter, werden er vroeger nog hele constructies bedacht waar je spontaan pijn in je rug van kreeg, tegenwoordig mag je met je flippers ongestoord rondstampen. Dat scheelt weer een hoop tijd en ellende.

Hè, soms kan het leven zo heerlijk eenvoudig zijn.

Zondag

Ajax - Feyenoord is al begonnen....

Bus

Sommige artikelen zijn gewoon te grappig. Zoals deze over de spelersbus van FC Utrecht.
Het kwam Van Seumeren op aardig wat kritiek te staan.
Maar, als die bus er nou toch mocht komen, doe er dan meteen een TomTom voor de chauffeur bij.
Hij moet waarschijnlijk volgend jaar naar Veendam, Emmen en andere onbekende stadions. Het hoeft geen dure te zijn want een kaart van Europa is toch niet nodig.

Wisten jullie dat...

• het gisteren echt maandag was met dito gevoel;


• dat inhield dat er op kantoor een paar harde noten zijn gekraakt;


• er donderdag ten gevolge van een inspirerend voorstel wederom een inspirerende afspraak plaats zal vinden;


• Margriet gisteren jarig was;


• we daarom gelukkig de dag in Loosdrecht met een hele gezellige borrel af konden sluiten;


• het Ajaxgehalte gedurende dit samenzijn hoog was, maar het Cruijffgevoel een tikkeltje ontbrak;


• ik desondanks niemand iets kwalijk neem;


• in het verlengde van mijn vorige blogstukje nog een ander aardig artikel gepubliceerd is, namelijk;
• er een lijst in de Cosmopolitan staat waar je de meeste kans hebt een miljonair aan de haak te slaan;
• 't Deurtje in Ouderkerk aan de Amstel hier op de eerste plaats prijkt;
• ik hier helaas nooit iets van gemerkt heb.

Amsterdam rules!

Geschiedenis aan de Maas. Vandaag wordt de marokaanse Aboutaleb als burgervader van Rotterdam geïnstalleerd.

Mokumse Appie ziet het helemaal zitten. De Rotterdammers iets minder.

Ik kan het me wel voorstellen, al heb ik geen hekel aan de man.

Ajax op 2 en Feyenoord op 12 en dan ook nog een Amsterdammer aan het hoofd van de tafel.

Pijnlijk.

Abel

Bij Frank in het team zit Abel. Ik schat dat hij vijf kilo onder het gewicht van de gemiddelde speler in het elftal zit. Met zijn spillebenen draaft hij dapper het veld rond en voetbalt zeker niet onverdienstelijk.

Nu heeft Abel een bril. Een ziekenfondsbrilletje dat hem eigenlijk ook nog wel heel goed staat. En Abel is niet bang voor de bal of tegenstander. Ondanks zijn tengere postuur gaat ie er vol in en koppen lukt ook heel aardig. Alleen als Abel kopt beweegt z'n brilletje. Op het moment dat de bal op zijn hoofd stuit, stuit de bril er van af. En dat is een heel grappig gezicht. Soms tot op het puntje van zijn neus, soms hangt het brilletje halverwege zijn kin en een enkele keer ligt ie op de grond. Stoer pakt hij hem dan weer op en klagen hoor ik hem nooit.

Vandaag stuiterde hij maar een keer van zijn neus. Het werd 8 - 1. Goed gedaan, Abel.

The day after..

Nee, niet zeuren. Ze waren echt beter, die russische jochies. Marco heeft het leuk gedaan in de eerste ronde, maar gisteren een draai om z'n oren gekregen door de hand van de meester.

En als we niet zo'n geweldige keeper in het doel hadden gehad, was de schade nog veel groter geweest.

Het spel van oranje liet een hoop te wensen over, en zelfs Frank dreigde in slaap te vallen bij zoveel miscommunicatie en intens slechte verdediging (ik zal geen namen noemen). Typisch gevalletje jammer, al gun ik het Guus.

De welpies kunnen niet meer helpen, de middenstand kijkt uit naar sinterklaas en kerstmis, Bazel mist 50% bieromzet en wij kunnen volgend weekend tenminste gewoon weer barbecuen. Wel hoop ik nu dat die Varsevelder het nog ver gaat schoppen in het toernooi en de finale zodoende toch een hollands tintje krijgt.

You can do it, Guus!

Wist je dat:

• Ribery een geweldige voetballer is, maar ook verreweg de allerlelijkste speler die ik ooit heb gezien;
• Denise Mooy van restaurant Quartier Sud een stuk minder bitchy schijnt te zijn sinds ze nieuwe verkering heeft;
• er geen fatsoenlijke kroeg in het zuid kwartier van A'dam te vinden is;
• we tijdens het stappen altijd wel een of meer BN-er's tegenkomen;
• er oranje koeien in de lantaarns op het Leidseplein hangen;
• Jan Cremer (wie?) vroeger verkering heeft gehad met Jayne Mansfield.... (wie?);
• a.s. zaterdag een hollands onderonsje wordt met een paar knusse Russen;
• vandaag eindelijk die luie buschauffeurs met veel te veel ATV-dagen weer rijden;
• asperges op een warme dag wel 7 centimeter kunnen groeien;
• over krap twee weken het rookverbod van kracht is;

Oranje

Na weer een overwinning, dit maal op Roemenië, gaan we fluitend door naar de volgende ronde. Steeds massaler kijkt Nederland naar de verrichtingen van Oranje. Concerten worden uitgesteld en feestjes verzet, waarschijnlijk omdat er anders toch geen hond op komt dagen.
De rest van Europa kijkt toe. En dan met name naar de oranjegekte van die rare hollanders. In Zwitserland verkoopt de merchandise inmiddels bijna beter dan in Nederland zelf en de Britten lachen zich suf om de AH-commercial.
Ook de ANWB laat zich niet onbetuigd. Gisteren lag dit hesje in de brievenbus voor Caroline, nadat ze zich als lid had aangemeld.
De Zwitsers zijn druk met het inrichten van hele campings om de oranje-invasie in het alpenland in goede banen te leiden. Tot nu toe hebben we ons netjes gedragen. Hopelijk blijft dat ook zo.
Dan is voetbal leuk en verheugen we ons op de volgende overwinning. Al mogen al die voetbalkoters de volgende keer wel achter de hekken blijven. Een keer zo'n Sneijdersmurfje op het veld is leuk, maar een hele crèche op het groen is iets te veel voor mij.