Zoeken in deze blog

Posts tonen met het label Boek. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Boek. Alle posts tonen

woensdag 8 augustus 2012

Leesvoer

Hoe heerlijk is het om op het strand tussen pasta's, gegrilde visjes en lekkere drankjes door de hele dag met je neus in een goed boek te zitten? Niet bijzonder gezellig voor mijn reisgezelschap maar ze zijn er intussen aan gewend geraakt. In die paar vakantiedagen probeer ik de constante honger naar originele pennenvruchten een beetje te stillen door zo veel mogelijk te lezen. Hier een kleine greep.

Alle goede voornemens ten spijt, als ik thuis ben is het direct afgelopen. Omdat het me niet gegund werd de drie geplande weken vol te maken, zat ik halverwege de vorige week weer netjes in het gareel op kantoor. Nou ja, soort van dan. Als stille getuige ligt het laatste boek, Hypnose van Lars Kepler, opengeslagen na de eerste honderd bladzijden op zijn kop op de bank. Te wachten tot...

zaterdag 26 mei 2012

Zonnesteek

We gaan door. Het geeft niet dat we ons voor de achtste keer belachelijk maken door de prestatie van een oude stofzuiger neer te zetten in de voorronde van het songfestival. Wel nee, we mogen vooral niet opgeven. Dit keer was het een indiaan met een zonnesteek. Hulde voor diegenen die oprecht dachten dat ze nog een kans zou maken. Zoals de meeste mensen raakte ze danig in de war van het mooie weer.
Het weer dat al een hele week zorgt voor bijna aanrijdingen en fietsers die net niet onder de auto verdwijnen. Eindelijk blote benen en een zoon zonder jas op de fiets naar school. Persoonlijk heb ik constant een vakantiegevoel. Maar dat kan ook komen doordat de werkstress naar niveau nul is gedaald en ik daardoor te veel tijd op verschillende terrassen door breng. En ter voorbereiding op Sicilië heb ik al een stapel boeken besteld die nu uitdagend voor me op tafel ligt. Het moet haast wel een goede zomer worden.

woensdag 28 januari 2009

Gomorra

Al heel lang wil ik graag het boek van Roberto Saviano lezen over de Camorra, de napolitaanse maffia. Bij gebrek aan vakanties is het er nog niet van gekomen.
Nu is de film er.
Normaal gesproken bespreek ik een film pas als ik deze gezien heb, maar vandaag maak ik hierop een uitzondering. Bekroond met de Grand Prix in Cannes moet Gomorra eindelijk een reëel beeld schetsen van het reilen en zeilen in zuid Italië.
Ik zag een kort stukje uit een interview met regisseur Matteo Garrone van de week en hij vertelde over de vreemde omstandigheden waaronder de film is gemaakt. Zo genoot de filmcrew 'bescherming' en werden script en opnames regelmatig bijgesteld door middel van de praktijkervaring van deze beschermers.
Auteur Saviano zit sinds het uitkomen van het boek ondergedoken en staat onder constante bewaking van vier bodyguards.
Ik ga zeker kijken. Nu nog iemand zien te vinden die ook geïnteresseerd is in al dat bloed.

zaterdag 6 september 2008

AT5

Na de zomerstop heeft de amsterdamse zender AT5 er een nieuw programma bij. Kort Amsterdams Live. Zoals de naam als zegt een live-magazine dat elke werkdag van vier tot zes wordt uitgezonden.
Kort Amsterdams bestond voordien ook al. Het duurde een minuut of tien met daarin een aantal vaste rubrieken aangevuld met een paar leuke wetenswaardigheden of korte interviews. Een soort tvblog zeg maar, en door de lengte van de items altijd leuk om naar te kijken.
De liveversie duurt twee hele uren en dat blijkt toch een stuk lastiger te vullen. Ik ben nu al fan.
In totale chaos wordt er onwennig door presentatoren gehakkeld. Loopt menigeen door het beeld en voor de camera langs en duurt het vaak enkele minuten voor iedereen z'n plek weer gevonden heeft. Regelmatig overvleugelen de gasten de uitzending en zie ik de AT5-telg benauwd op de klok kijken omdat ze er niet tussen kunnen komen. De gasten hebben niets in de gaten en tetteren lekker verder, zoals overigens ook van ze verwacht wordt.
Donderdag was helemaal hilarisch. Martin Ros, de afgedankte boekbespreker van Tros-radio, mag blijkbaar iedere week een aantal boeken doornemen, en dit doet hij met verve. Op het puntje van zijn stoel verzandde hij in een enorme verhandeling over China, Mao, fascisme en communisme, en was onmogelijk nog te stoppen. De subtiele hints en inmenging van het tvpersoneel negeerde hij volkomen, wat bij eerstgenoemden apatische en ietwat paniekerige blikken op de gezichten bracht. Het leuke was dat ik niet eens geloof dat hij het met opzet deed. Geweldige televisie.
Dames en heren van AT5, misschien is het een goed idee om Martin zijn eigen uurtje te gunnen. Jullie zullen er een heleboel mensen veel plezier mee doen en het probleem in de live uitzending is meteen opgelost!

maandag 28 juli 2008

Ben ik nou zo dom of...

Als het koud is trek ik liever een trui aan dan de verwarming op 23 te zetten. Dit heeft niets te maken met milieu of zuinigheid, maar meer met het gegeven dat zo'n reptielenkwekerij hoofdpijn veroorzaakt.
Zoals eerder gemeld op dit blog heb ik weinig met het milieu. Ik draai netjes de kraan dicht, doe het licht uit en eet weinig vlees maar niet vanuit hele nobele overwegingen. Er verdwijnt regelmatig een wijnfles in de prullenbak en niets is lekkerder dan met 180 over de buitenlandse snelwegen te scheuren.
Nu was ik het prehistorisch verschijnsel bijna vergeten maar vorige week plofte er een heuse telefoongids op onze deurmat. De stakker verdiende daarmee meteen een enkeltje oud papier want met internet en easyconnect kijkt hooguit Hagar misschien nog in het speeltje voor de sterkste man van Nederland. Toch vrees ik dat bij de meeste van de 7,2 miljoen huishoudens het onding ongevraagd afgeleverd wordt.
Zijn ze helemaal gek geworden? Straks volgt grote broer Gouden Gids ook nog als het een beetje tegenzit. Over verspilling gesproken! Diegene die echt niet zonder kan gaat er maar lekker een op het postkantoor halen. Lijkt me stuk efficiënter.
Verder erger me ook groen en geel aan al die ongelukkige condooms die ze tegenwoordig over een doodgewone komkommer trekken en niet te verwijderen zijn zonder complete zenuwinzinking als gevolg. Terwijl het ding van nature al een verpakking heeft waar niets op aan te merken is.
Kappen nou met die onzin!

donderdag 12 juni 2008

Doodzonde

Het gebeurt zelden dat ik geschokt ben door het overlijden van een bekende nederlander. Mensen in mijn directe omgeving vind ik een stuk interessanter en meestal betreft het een oud-politicus waarvan de naam nog vaag in m'n achterhoofd een belletje doet rinkelen, waarna ik zonder blikken of blozen overga tot de orde van de dag.
Vandaag is anders. Dinsdagavond is Adriaan Jaeggi overleden en vraag ik me maar weer eens af waarom de leuksten toch zo jong dood gaan. 45 jaar.
Zoals vaak met getalenteerde mensen het geval is, kon hij niet alleen fantastisch schrijven, maar tevens goed koken en trombone spelen.
Nu heb ik me voorgenomen niet te vertellen hoe ongelooflijk kut ik dat vind, maar door te linken naar, naar mijn bescheiden mening, een van zijn leukste columns die in de Volkskrant zijn gepubliceerd.

zondag 13 april 2008

Wist je dat:

  • ik gisteravond onverwacht een hele gezellige avond heb gehad
  • die sukkels uit Eindhoven nog altijd geen landstitel rijker zijn
  • we van de week voortreffelijk bij De Nederlanden in Vreeland hebben geluncht
  • het middeleeuwse boek (zie woensdag jl.) een recordbedrag heeft opgebracht voor een nederlandse veiling
  • mijn broer Marcel vandaag 51 jaar geworden is
  • Frank z'n vissen nog steeds leven en inmiddels voorzien zijn van beplanting en kasteel
  • Peter een heel leuk item op z'n blog heeft staan http://trackslog.blogspot.com/2008/04/rouwkrans.html
  • een Lonely Planet auteur een heel boek uit z'n duim gezogen heeft (LOL)
  • ik de ervaring heb dat reisgisden in het algemeen beperkt en snel gedateerd zijn
  • morgen weer een dag vol verrassingen wordt

donderdag 3 april 2008

Leesvoer

Al vanaf Kerstmis lag het op me te wachten; het boek 'De schaduw van de wind' van Carlos Ruiz Zafón.
Lezen doe ik alleen in de vakanties. Thuis komt het er niet van of val ik na een pagina in slaap zonder me de volgende dag nog te herinneren wat ik gelezen heb. Daar staat tegenover dat ik in het buitenland het liefst niets anders doe. Dit boek is lekker dik en was dus prima voor de dagen in Spanje.
Heerlijk lezen in de zon. Funest voor een egaal bruine kleur, but who cares?
Nu zal ik jullie niet vervelen met een beschrijving van de inhoud. Deze is namelijk veelvuldig op het internet te vinden en dan vaak beter dan ik 'm kan geven.
Wat het boek vooral aantrekkelijk maakt zijn de fantastische uitspraken die er in gedaan worden door de krakkemikkige zwerver Fermin die op een gegeven moment door de hoofdpersoon van de straat geplukt wordt. Eenmaal opgeknapt ontpopt hij zich tot een ware levenskunstenaar met de meest rake opmerkingen.
Verder is het verhaal origineel, goed geschreven en extra leuk voor diegene die Barcelona doorkruist hebben.