Aangifte

Per definitie voel ik me een ontzettende sukkel als de belastingaangifte ingevuld moet worden. Waar anderen de mogelijkheden hiervan eindeloos uitnutten, zoek ik ieder jaar krampachtig naar slimme aftrekposten om ze vervolgens nooit te vinden.
De ellende begint al bij het opstarten. Sinds het falen van DigiNotar gebeurt dit op eigen risico heb ik begrepen, maar ik zet me er snel overheen en de ingevulde gegevens verschijnen op het scherm.
Wat?? Kan nooit. Ik probeer kalmte te bewaren en trek de tweede map uit de kast voor controle, om er tot mijn ontsteltenis achter te komen dat de bedragen aardig kloppen. Ik behoor duidelijk tot een van die mensen wiens loonontwikkeling volledig langs me heen is gegaan. Tot mijn vreugde zie ik de post "aftrekbare eigen bijdrage" op de jaaropgave staan. Dit slaat op de auto en naarstig speur ik het formulier af naar het rechthoekje waar het bedrag in thuis hoort. Na een kwartier kom ik tot de conclusie dat iemand hem stiekem zwart moet hebben gemaakt.
Kom kom, nou niet direct opgeven. Ik noteer het item onder de rubriek na te vragen en zet moedig door. Bij vrienden zit alles gestructureerd in een enkele map. Bij mij niet. Als ik map nummer drie open moet ik me een weg banen door de vele pensioenoverzichten die voornamelijk gevuld zijn met belachelijk lage bedragen omdat ik in het verleden, vrijwillig en onvrijwillig, nogal eens geswitcht ben. Voor de zoveelste keer neem ik me voor hier in de toekomst echt eens tijd aan te besteden. Map vier en vijf volgen. De tafel ligt bezaaid en verse koffie wordt in grote hoeveelheden aangesleept. Eindelijk vind ik wat ik zoek.
Na twee uur zweten probeer ik het scherm te sluiten. Pesterig krijg ik de melding dat mijn formulier nog niet volledig is. Snotverdomme jongen, dat weet ik toch ook wel! Het lijstje na te vragen is tot volle wasdom gekomen en inmiddels voel ik het woord mislukkeling in grote rode neonletters over mijn voorhoofd lopen. HELP!!!

Vijfhonderd

Alhoewel het er vorig jaar niet naar uitzag dat ik het zou gaan halen is het nu toch zover. Dit is het vijfhonderdste item op dit blog. Proost!

Netwerken

Facebook, Hyves, Linkedin en Plaxo. Ik sta overal op maar nergens met verve. Nou ja, het profiel op Linkedin lijkt nog ergens op. Al ontbreekt de foto, de informatie klopt voor zover ingevuld.

Vanmorgen kreeg ik weer een uitnodiging voor Facebook. Ik accepteer altijd maar schaam me vervolgens wetende dat de bezoeker gaat ontdekken dat er geen faces in mijn book staan, al staat hier dan wel weer een profielfoto. Buiten dat het zeeën van tijd kost ben ik er inmiddels achter dat alles wat je op het prikbord zet voor iedereen te lezen is. En ik snap heus wel dat dat de bedoeling is evenals het plaatsen van foto's maar ik voel me naakt en kwetsbaar in dit verzamelwalhalla waar iedereen maar ongevraagd toegang tot heeft.

Waarom dan wel een blog zou je denken?

Toch zit daar een wezenlijk verschil. Mijn blog is veel slechter traceerbaar dan een account op een netwerksite. En ook hier kijk ik wel uit wat ik er precies op zet, en voel ik me regelmatig belemmerd te schrijven wat ik wil. Het zou allemaal nog vele malen leuker kunnen, maar dan hou ik krap twee vrienden over en dat is ook weer niet de bedoeling.

Dus vergeef me en vergeet niet; echte vrienden zijn altijd ook nog thuis welkom of kunnen, heel raar,..... gewoon bellen!

P.S. De leuke foto komt van Evert-Jan en heeft als onderschrift: Facebook nu ook in Afrika.....

Makelaargepruts

Mijn zoektocht naar een geschikte woning in Amsterdam vordert. Het aanbod neemt toe en de voorwaarden waaraan de woning moet voldoen worden steeds duidelijker. Omwille van Frank ben ik extra kritisch. Zo laten we die ontzettende leuke woning boven een geweldige kroeg in die hele leuke buurt maar voor wat het is en kijk ik verder.

Het laatste huis waar ik serieus een bod op wilde doen is verkocht onder voorbehoud. Tweede keer! Maar driemaal is scheeprecht en ik hou me voor dat ik geen haast heb, anders dan dat ik erg graag uit het bekrompen buurtje weg wil na het zoveelste voetbalincident deze week.

Onder de huidige crisis en de dreiging van het afschaffen van de hypotheekrenteaftrek verwacht ik dat de prijzen voorlopig niet zullen stijgen. Die gedachte wordt ondersteund door de afprijzingen die ik regelmatig voorbij zie komen.

Talloze huizen heb ik inmiddels bekeken en dan kom je bijzondere dingen tegen. Zoals de woning in de Rivierenbuurt waar het toilet centraal in de huiskamer was geplaatst. ???

In dit kader kreeg ik laatst een leuke site van iemand aangereikt; Foute Huizen. Hierop staan al dit soort rariteiten en de veelvuldige missers en het geknoei van makelaars.

Kijk en verbaas je over wat mensen te koop aanbieden en de presentatie ervan.

Vodaflut

In februari loopt dan eindelijk mijn Vodafoneabonnement af en kan ik overschakelen naar good old KPN. Het wachten is op de nieuwe E72 van Nokia. Die is in het beige/bruin verkrijgbaar en past daardoor namelijk zo leuk bij mijn Gucci-tas. Tsja, waar let je op.

Mijn verlangen naar KPN is nog heviger geworden na de netwerkstoring van gisteren en vandaag. Onbereikbaar zowel zakelijk als privé is teveel voor een mens. Zelfs de voicemail kon ik niet afluisteren.

En toen ik er dan eindelijk een keer doorheen kwam trof ik een overspannen vriendin die al de hele dag in de Vodafonewinkel had gebivakkeerd en de verkopers ongetwijfeld tot waanzin had gedreven. We besloten verder te mailen. Wonderlijk genoeg haalt mijn telefoon de digitale post wel binnen.

Op de meest onmogelijke tijden plingt er ineens een doorgebroken sms binnen, waarna ik dan weer probeer er een terug te sturen. Tevergeefs.

Geweldig al die apparatuur maar het moet wel werken. Ik reken op een vlekkeloos bel2010.

Mooi

Al tijden wil ik een laptop voor beneden op tafel, zodat we niet meer gedwongen worden op zolder te zitten.

Nu staat hij er. De HP HDX18-1080ED met alles er op en er aan. Stil, supersnel en met een prachtig 18 inch beeldscherm. Meenemen kan, maar is niet echt de bedoeling.

De foto doet hem te weinig eer aan. In het echt zie je pas hoe mooi ie is.
Ik ben er in ieder geval ontzettend blij mee.

Wachtwoord

Winkelen op internet is een fantastische uitvinding waar ik al vele jaren dankbaar gebruik van maak, maar levert tevens een woud van inlogcodes en wachtwoorden op. Bij de meest gebruikte sites weet ik ze wel uit mijn hoofd, een enkele keer gaat het mis.

Vanavond was het weer eens zover. Na een bloedige zoektocht lagen alle benodigde papieren binnen handbereik echter zonder het gewraakte wachtwoord en wilde dit me ook nog steeds niet te binnen schieten. Bij de derde inlogpoging werd me uiteindelijk wreed alle toegang geweigerd .

De klantenservice bleek tot 21.00 uur bereikbaar. Het was 5 voor en de vriendelijke stem aan de andere kant van de lijn vroeg me volkomen terecht het hemd van het lijf. Nadat ik inlogcode, veiligheidscodes en ontbrekende letters had gedoneerd volgde de hamvraag. "Wie is volgens u de meest historische figuur?" Ondanks dat ik blijkbaar ooit zelf het antwoord op deze vraag had gegeven, had ik nu geen flauw benul. Ik ben meer Star Trek dan Bonifacius en zag dan ook bij het scheiden van de markt mijn ultieme inlogpoging ten onder gaan. Als een bezetene probeerde ik mijn eigen hersenkronkels opnieuw te volgen. Met succes. Het lampje boven mijn hoofd knipte gelukkig net op tijd aan.

Het antwoord was weinig serieus, zeg maar gerust belachelijk, maar goed!

Gemiste kans

We zijn weer een stap verder, de draadloze netwerkverbinding is geïnstalleerd.
Dit met een beetje hulp van een Dell-medewerker. Deze vergiste zich aanvankelijk in mijn haarkleur, maar herstelde zich net op tijd zodat we het gesprek toch geciviliseerd en harmonieus af konden sluiten.
Jammer eigenlijk. Want wat is er nou lekkerder dan al je ongenoegen en frustraties botvieren op zo'n ITscharminkel?

Ben ik nou zo dom of...

Als het koud is trek ik liever een trui aan dan de verwarming op 23 te zetten. Dit heeft niets te maken met milieu of zuinigheid, maar meer met het gegeven dat zo'n reptielenkwekerij hoofdpijn veroorzaakt.
Zoals eerder gemeld op dit blog heb ik weinig met het milieu. Ik draai netjes de kraan dicht, doe het licht uit en eet weinig vlees maar niet vanuit hele nobele overwegingen. Er verdwijnt regelmatig een wijnfles in de prullenbak en niets is lekkerder dan met 180 over de buitenlandse snelwegen te scheuren.
Nu was ik het prehistorisch verschijnsel bijna vergeten maar vorige week plofte er een heuse telefoongids op onze deurmat. De stakker verdiende daarmee meteen een enkeltje oud papier want met internet en easyconnect kijkt hooguit Hagar misschien nog in het speeltje voor de sterkste man van Nederland. Toch vrees ik dat bij de meeste van de 7,2 miljoen huishoudens het onding ongevraagd afgeleverd wordt.
Zijn ze helemaal gek geworden? Straks volgt grote broer Gouden Gids ook nog als het een beetje tegenzit. Over verspilling gesproken! Diegene die echt niet zonder kan gaat er maar lekker een op het postkantoor halen. Lijkt me stuk efficiënter.
Verder erger me ook groen en geel aan al die ongelukkige condooms die ze tegenwoordig over een doodgewone komkommer trekken en niet te verwijderen zijn zonder complete zenuwinzinking als gevolg. Terwijl het ding van nature al een verpakking heeft waar niets op aan te merken is.
Kappen nou met die onzin!

Hoi, pipeloi

We zijn weer terug. Tele2 heeft zich keurig aan de afspraak gehouden inclusief informerend smsverkeer. Hulde!

Werkt het naar behoren? Nee, natuurlijk niet. Omdat mijn pc waarschijnlijk niet over de juiste netwerkkaart beschikt hangen we nog steeds aan een draadje. Met als gevolg dat de telefoonaansluiting naar zolder verhuisd is omdat deze nu eenmaal ook in het zelfde kastje geprikt moet worden. Niet handig, wel heerlijk rustig.

Het euvel zal met een andere kaart snel verholpen zijn.

Veel belangrijker nu is dat er van het caribische weer op de 'spiaggia' genoten wordt.

Anoniem

Nog altijd ben ik erg gelukkig met mijn Nokia N95 8Gb. Hij maakt prachtige foto's, filmt, wijst me de weg, is www-vriendelijk, onthoudt alles en belt als de beste. Als ie ook nog leert koffiezetten, wil ik nooit meer anders.
Maar net als bij alle telefoons geeft het scherm 'prive-nummer' weer als er iemand anoniem belt. Heel vervelend. Vanwege mijn sollicitatieperikelen is niet opnemen geen optie. Dus beantwoord ik als de vriendelijkheid zelve, waarvan ik dan à la minuut spijt heb, omdat ik nooit degene aan de lijn krijg die ik verwacht. En zie er dan maar weer eens vanaf te komen.
Bellen zonder nummerweergave; waarom? Interessant of quasi belangrijk of simpelweg een vorm van aandacht trekken? Pffft... Het is net zoiets als je horloge aan je rechterpols dragen en altijd te laat komen, ook superirritant.

Zo, genoeg mensen beledigd weer vandaag. Denk dat ik maar eens een wijntje voor mezelf inschenk.

Huilen

Eerlijkheidshalve moet ik toegeven dat solliciteren geen hobby van me is en ook wel nooit zal worden. Niet omdat ik een brief moet schrijven, dat lukt prima.

Maar nog afgezien van de eindeloze reeks spelfouten, zit een advertentie vaak beroerd in elkaar geknutseld. Geen idee wat nou precies de bedoeling van de functie is, en waarvoor je al die HBO- of universitaire opleidingen nodig hebt.

En als je dan na wat overmoedigheid toch durft te reageren, komt het..... of niet. Sommige bedrijven laten helemaal nooit meer iets van zich horen, een enkele keer komt er na drie maanden nog eens een bericht. En denk nou niet dat dat de minste bedrijven zijn. Hele P&O-afdelingen zitten waarschijnlijk met elkaar in de bezemkast of te patiencen.

De werving-en selectiebureau's doen het beter, hoewel ook zij het met de goedgespelde emails niet zo nauw nemen. Deze kwam weer vers binnen bij me vanmorgen: "woensdag 18 juni zal ik u mail zsm beantwoorden."

Als hoofdletters en bezittelijke voornaamwoorden uit de mode zijn, kunnen ze dat dan alsjeblieft een keer in de media wereldkundig maken?

Internet/telefoon/TV

Ik had het kunnen weten. Vorig jaar heb ik heel veel moeite moeten doen om van mijn internetabonnement bij Het Net af te komen. Ja inderdaad, dat zelfde Het Net dat je in de reclames verzekert dat je te allen tijde van je contract af kan. Nou...nee dus.
Uiteindelijk kwam ik telefonisch bij een belgische in Antwerpen terecht, die mij uit mijn lijden heeft verlost. Natuurlijk was net de opzegtermijn verstreken zodat ik er nog bijna een jaar aan vast zat maar nu is het dan bijna zover. Op zich was dat geen probleem. Het werkt prima, maar ik wil draadloos, alles ineen en volgens mij kan het stukken goedkoper.
Ik was het hele verhaal haast al weer kwijt totdat vanmorgen de telefoon rinkelde. Het Net. Of ik niet van hun superdeluxe aanbieding gebruik wilde maken. Nu ben ik daar afgelopen jaar bij Vodafone al ingetuind, dus bedankte ik dit maal vriendelijk voor de eer. Subtiel hielp ik de dame in kwestie herinneren dat mijn contract er bijna opzat en ik mij aan het verdiepen was in de bits, streaming, uploaden en overschrijding van datalimieten. Quasi verbaasd bevestigde zij mij de einddatum. Fijn, die hoef ik dan nu niet meer op te zoeken.
Dus als ik binnenkort niet meer bereikbaar ben, dan.... Nog iemand goede suggesties voor een opvolger?

Hyves

Na bijna tweeëneenhalf jaar lidmaatschap kom ik nog steeds niet verder dan 14 vrienden, waaronder een vriendje van Frank en 2 buurkinderen. Zielig hè?
Ik heb vanmorgen voor het eerst gechat, geen gepimpt profiel en geen gelikte fotoslideshow zoals ik dat heel mooi bij anderen zie. Mijn grootste Hyvesprestatie is dat ik dit blog gelinkt heb.
Wel ben ik lid van Hi5, LinkedIn en nog een aantal anderen die ik ben vergeten. Daar doe ik net zo veel mee als met Hyves..... niets dus. Ik vind het leuk als ik een bericht krijg en reageer braaf.
Laatst las ik dat Msn al deze sites wil gaan koppelen.
Lijkt me héééél goed idee.