Knap

Mijn kleintje. Morgen krijgt zij haar propedeuse uitgereikt. Weinigen weten hoe hard ze daarvoor gestudeerd heeft. Respect!

Op herhaling

Frank z'n huiswerk leende zich uitstekend voor het weer van gisteren. Wij hebben de hele middag zitten 'ontbinden in factoren'. Best lastig.

Cougaren

Het is in, hip, hot, voor iedereen en sinds kort wordt er zelfs een televisieserie over gemaakt. De cougars rukken op. Niet alleen in clubs maar ook op het schoolplein, werk en lokaal niveau wordt er lustig op los gecougard.

Het geheim? Een onderzoekje in de eigen gelederen leverde het volgende antwoord op van de heren. Uitstekende seks en geen gezeik over gezinnetjes stichten, kinderen krijgen en carrière. De poema's lijken hun zaken over het algemeen goed op orde te hebben en krijgen als seniore dame een smakelijk hapje voorgeschoteld. Het mes snijdt dus aan twee kanten en voor beiden is het een win-win-situatie, om er nog maar eens een vreselijk foute term in te gooien.

Als ik op kantoor een blik naast me werp op mijn veel jongere mannelijke collega, vraag ik me toch af hoe het dan zit met de goede seks richting de ervaren vrouwen. Hij kan vooral erg lekker koken. Maar wie weet, als er ooit door wetenschappers een verband tussen die twee wordt aangetoond, ga ik misschien ook mijn snorharen oppoetsen en mijn klauwen in puppievlees zetten.

Bieren

Het is prutweer en ik zit gelukkig binnen. Na een uurtje sporten met gewassen haren in een joggingbroek en met een kopje thee. Mmm, lekker.

Er moet nog wel een verslag uitgewerkt worden voor morgen en dus installeer ik me zo voor de televisie met de laptop op schoot. De enige manier om dit geestdodende werk op een beetje aardige manier te klaren en zonder afleiding van kantoorgeruis.

Maar de allereerste goeie daad van vanmiddag zal een bestelling op Albert.nl worden. De keukenkasten vertonen gaten en onze ijskast heeft last van verlatingsangst, zo leeg is hij.

Zelfs zo erg dat ik geen pakje drinken meer voor Frank had om mee naar school te geven afgelopen vrijdag. Wel stonden er nog drie blikjes Heinekenbier. Ik heb het even overwogen....., maar nee.

Het expiriment stond me wel aan. Hoeveel humor zouden juffen en meesters hebben als je je kind een blikje bier meegeeft voor in de pauze? En daarbij doodleuk aanmerkt dat de reguliere vloeistoffen niet meer voorradig waren. Blijft het bij een telefoontje of word je meteen uit de ouderlijke macht gezet?

Ik zal er wel nooit achterkomen, maar het idee is leuk!

Donker

Aan de surprise die Frank samen met Dick had gemaakt, een televisie inclusief videorecorder, was een echt snoer met stekker bevestigd. Het geheel zag er leuk uit. Gedicht erbij, klaar!

Dick's waarschuwing de stekker vooral niet in een stopcontact te steken om kortsluiting te voorkomen was ook niet tegen dovemansoren gesproken. Frank beloofde plechtig dit zeker niet te doen maar verzuimde de boodschap door te geven.

Gistermiddag werd het dus heel donker op het schooltje in Ouderkerk.

Rapport

Ik hoor het Caroline nog tegen Frank zeggen. "Doe nou maar goed je best op school, anders ben je voor je het weet je internet, mobiele telefoon en andere zaken waar je erg aan gehecht bent kwijt."

Vrijdag kwam het eerste rapport van dit jaar. De eerste twee dingen werken nog, maar de Playstation III staat inmiddels in de kast. Het oude exemplaar komt op mijn kamer als extra dvd-speler.

Leuk is zo'n maatregel allerminst. Ik voel me misselijk en heb een knoop in m'n maag.

Of zou dat nog ergens anders van komen?

Puur en Rauw

Dat mijn dochter goed kan dansen wist ik al. Maar dat ze ook feilloos de opening van de show van de vierdejaars studenten kon verzorgen was nieuw voor me. Als een volleerd presentatrice, en zonder te stotteren, sprak ze op 21 april jl. de zaal toe.

Het eindproject wordt iedere jaar door de leerlingen van het danscollege georganiseerd. Ditmaal was het in de Lichtfabriek in Haarlem. Alles moeten ze zelf regelen, van locatiehuur tot aan catering en techniek. Brutaal waren we op de eerste rij gaan zitten. En het was de moeite waard. Vlot wisselden de verschillende dansers elkaar af, waarbij er tussendoor aandacht werd gevraagd voor 'Spieren voor Spieren'. De buit voor deze stichting bleek ruim de moeite waard.

Jammer dat het maar een eenmalig optreden was. Ik geloof dat er best nog wel een aantal avonden aangeplakt hadden kunnen worden.

Jan Steen

Ik zat heerlijk op kantoor te werken vanmorgen totdat om kwart voor 10 de telefoon ging. Het was Frank. Of ik aan zijn GGD-onderzoek op school had gedacht?

Help! Nee, natuurlijk niet. Welke dag is dat dan? Vandaag! Hoe laat? Om 10 uur!

Ik had nog precies tien minuten om in de auto te springen en naar Ouderkerk te scheuren, mijn zoon zegenend voor zijn geweldige initiatief om me toch vooral even te bellen.

Precies op tijd arriveerde ik bij school. Het vragenformulier had ik plichtsgetrouw al weken daarvoor ingevuld en mee naar school gegeven gelukkig. Zo'n formulier is trouwens behoorlijk ouderwets en biedt geen ruimte voor het lijdend voorwerp om andere broers en zussen te hebben dan volbloed.

Toen de dame in kwestie dan ook zei: "ik zie dat je geen broers en zussen hebt", antwoorde Frank verontwaardigd: "jawel, drie zussen". Je zou dan denken dat dat zo langzamerhand geen verwarring zou moeten opleveren, maar dat valt tegen. Na de uitleg 'twee van m'n vader en een van m'n moeder' zagen we het kwartje zachtjes vallen.

Na een oké-stempel op z'n voorhoofd vertrokken we weer.

"Help je papa nog even herinneren aan de rapportbespreking volgende week woensdagmiddag", vroeg ik bij het weglopen.

"Maar dan zit papa toch altijd bij Sama Sebo?" was het antwoord.

Arm kind.

Schoolbank

Van de week vond ik, via Schoolbank.nl, het volgende bericht in mijn mail:

Hi Danielle, Toen nog Mariet. Leuk je tegen te komen hier. Waar woon je? Is het goed met je? weet je nog de aapjes op mijn hoofd, ik was nog nooit zo geschrokken. Groet, Jet.

Levensgevaarlijk dit soort berichten. Het laatste mondde uit in een veel te lang telefoongesprek met een oud klasgenoot die tot in detail verhaalde over zijn scheiding en het opvoeden van de kinderen. Gezien mijn ruime ervaring op beide gebieden kon het verhaal me niet boeien en wist ik me met moeite van het sneue type te verlossen.
Maar Jet brengt enkel maar goede herinneringen boven. Een van mijn beste vriendinnen van de lagere school, samen op turnles, meedoen met fiets- en zwemvierdaagsen, zeilvakanties op het IJsselmeer en een heimelijke verliefdheid op haar broertje Frank. Leuke ouders en een Pippi Langkoushuis op de Herenstraat in Bussum. Paradijs op aarde in vergelijking met mijn boosaardige stiefmoeder.
De enige leuke bewoners daar waren de twee doodshoofdaapjes, gered van vivisectie. Eenmaal hun vertrouwen gewonnen, bivakeerden ze regelmatig op m'n hoofd en schouders tijdens het maken van huiswerk. Ik was ze bijna vergeten.