Sonja

Na het debacle met Holleeder had CT weer een gast waar daadwerkelijk van te leren valt. Sonja Barend. Op het hopeloos bespottelijke interview na dat ze ooit met Mick Jagger had een ontegenzeggelijk gedegen vakvrouw. - Het gesprek tussen die twee was werkelijk tenenkrommend en is te vinden op YouTube voor diegene die het nooit gezien hebben. -
Waarom ik het vooral zo leuk vond om naar haar te kijken was haar verkreukelde hoofd. Geen spoortje botox of fillers, geen facelift of andere enge behandelingen maar simpelweg het uiterlijk dat bij haar leeftijd hoort. Als ze hard lacht verdwijnen alle lijnen en is ze voor korte tijd dertig jaar jonger. Koningin Beatrix, prinses Margriet en Neelie Smit Kroes hebben exact hetzelfde. Een genot om naar te kijken. Je zou bijna vergeten dat het zo ook nog kan. Complimenten voor de dames.

Uitleg

Smith & Jones, de leuke versie

Met groot plezier zag ik vanavond hoe de advocate van Keith Bakker zich in allerlei bochten wrong om de lastige vragen omtrent het gedrag van haar cliënt naar verantwoorde maatstaven te bantwoorden. Dat wil zeggen, zonder zijn belangen te schaden.
Keith had zijn goede wil al getoond door alle onhandigheidjes toe te geven en spijt te betuigen. De grote druk op de bedrijfsprestaties, een op hande zijnd faillissement en relatiebreuk maakte allemaal dat hij zelf van het padje raakte en in de val een paar jonge, afhankelijke meisjes meenam. Kon Keith niets aan doen. Nou eenmaal verslavingsgevoelig hè, begrijpt u wel. Die eis van zeven jaar vonden hij en zijn advocate dan ook buiten proportie. Mij lijkt het in Keith's geval een buitenkans om al die jaren met je jongeheer te mogen spelen.
Bij de vraag hoe de rechtsvrouwe tegenover de tien jaar ontzegging van het uitoefenen van zijn beroep stond, haakte ze uiteindelijk af. Haar antwoord zou de relatie tussen haar en cliënt geen dienst doen. Vrij vertaald betekent dat dat ze die tien jaar niet toereikend acht.
Ook ik had vandaag iets uit te leggen dat niet uit te leggen viel. Zakelijk en lang niet zo schokkend als van meneer de hulpverlener. Mijn tip? Verontschuldig je maar besteed er zo min mogelijk woorden aan. Met iedere woord van uitleg wordt het verhaal namelijk alleen maar erger en je loopt de kans verstrikt te raken in een onsamenhangend geheel. Als iets niet te verklaren is laat het daar dan bij.
Voordeel was  de wetenschap dat de partij tegenover mij zich ook met grote regelmaat in eenzelfde ongemakkelijke positie bevindt. Ik vertrouw daarom op veel begrip en een goede afloop.

Onaantastbaar?

Nou had ik zo enorm veel zin om naar de Intouchables te gaan na het zien van de trailer.... Echt waar. Op zich al bijzonder omdat ik eigenlijk een pesthekel aan Fransen heb. Maar na vanavond is de lust me compleet vergaan. Verpest door DWDD..
Alleen al dat "1 op de 3 Fransen hem gaan zien", volgens ingewijden. Stoelt namelijk op een waargebeurd verhaal. Ondersteund door de noodzakelijke bekende rolstoeler als ervaringsdeskundige die alles beaamde en er nog een flink stuk demagogie aan toevoegde. Naast hem de journaliste die de franse, verlamde auteur geinterviewd had en kirrend bevestigde dat ze en face met hem gezeten had. Alsof ze nog onder invloed was van zijn met overwaardering doorspekte geesteskind. O ja, voordien had hij in het voorbijgaan ook nog een modemerk in de lucht geholpen.
Tegen zoveel prestatiedrang kan ik niet op. Conclusie was dat de man natuurlijk onsterfelijk was en er nodig een standbeeld voor hem opgericht moest worden. Ja, boeien!
Er werden enkele fragmenten getoond waaronder die waarin de donkere verzorger veel te hard rijdt en van een boete gered wordt door de invalide. Best heel aardig maar gevolgd door nul nuance van wie dan ook aan tafel en geen enkele parallel naar de geweldige scene uit Scent of a Woman uit '92 waarin een blinde Al Pacino in een Ferrari gaat scheuren. Het gegeven is ongeveer hetzelfde maar waar de Intouchables een hele leuke onderhoudende film lijkt, gaat Scent of a Woman nog een stukje verder en zijn de grappen een stuk subtieler. Pacino in deze film op de dansvloer is memorabel en terecht kreeg hij een oscar voor deze film. Zijn enige.
Noem me kinderachtig, noem me flauw, maar ik ga niet meer. Uitgangspunt was om onbezorgd op een doodgewone avond naar een leuke film te gaan. Met alle bagage die me vanavond is opgedrongen is de film lang zo leuk niet meer en moet ik er nog een soort van verantwoord naar gaan zitten kijken.
Gaan jullie maar. Samen met 22 miljoen Fransen. Ik pas er voor.

GBF

Afkorting voor Gay Best Friend. Heleen van Royen pronkte deze week tussen al het treurige nieuws door met haar eigen GBF. Het 'handtasje' op de achtergrond lachte zijn te witte tanden bloot, schudde met zijn foute haren en bevestigde gedwee zijn status van celebrity-accessoire. Leuk werd het toen Heleen vertelde dat de eerste GBF haar was ontvallen. Matthijs vroeg door, waarop Heleen antwoorde dat ze nogal gevoelig zijn. Sinds ik ooit zelf een huilende homo met Kerstmis op de bank heb gehad weet ik wat voor understatement dit is. Niet bestand tegen het incasseren van  een openhartige opmerking terwijl ze zelf toch in staat zijn aardig uit te delen. Tot op de dag van vandaag weet ik niet wat ik misdaan heb.
Geef mij Stanford van Carrie maar. Of nee, doe mij Mr. Big maar bij nader inzien.

DWDD in 3 minuten

Met dank aan Floor

Jacques

Wat is er lekkerder dan in het weekend nog even lui in bed te liggen? Of bij het wakker worden via de televisie het laatste nieuws tot je te nemen.
Genoegzaam kijk ik tot dé grote stoorzender voorbij zapt; RTL4 met aflevering driemiljoen achtentachtig van Jacques Cousteau. Er komt maar geen eind aan deze serie. De Harry Slinger van de wereldzeeën met volgelingen zwemt en duikt tot je er helemaal naar van wordt. Het kan niet anders dan dat de man bij geboorte met camera en al uit de baarmoeder getrokken is. Godzijdank is ie dood, maar dat hij in 1997 is overleden zou je niet zeggen. Niet van de buis af te trappen. Met dat eeuwige magere lijf van hem weer tussen zwermen sardientjes en hordes andere friemelbeesten. Lekker afzien met de mannen op die oude verrotte boot, soep schrapend uit een stenen tijdperkmok. Het woord 'natuurgeweld' krijgt bij het zien van de beelden een hele nieuwe lading. Als ie niet al overleden was zou ik hem namelijk graag zelf een handje geholpen hebben.
Kunnen wij geen nieuwsshow maken in het weekend zoals de Britten dat doen? Gary Lineker vind ik echt veel leuker om naar te kijken dan die onuitroeibare rode badmuts. John, doe er eens wat aan en mindmap iets soortgelijks. Graag iets waar de kleuren nog niet van vervaagd zijn en het vel minder verschrompeld. Dank.

Roze rotzooi

Het is weer eens zover. Van de ingezamelde 16 Pink Ribbonmiljoenen blijkt slechts minder dan twee procent daadwerkelijk aan onderzoek te zijn besteed. Prachtige beelden van een stamelde, roze aangelopen, ad interim directeur op de buis om te vertellen dat ze zo mooi suplementair zijn aan het Kankerfonds. Tsja, ik kijk er niet van op.
Vermakelijk werd het toen ik vanmorgen de reacties op het internet zag van de donateurs. Moord en brand werd er geschreeuwd. "Schandalig!" "Ik ben zo teleurgesteld." en ga zo maar door. Een van de dames piepte dat ze de afgelopen vijf jaar vijf euro per maand had overgemaakt. Van dit geld heeft dus minder dan zes euro een microscoop of reageerbuis met een moelijk kijkende wetenschapper bereikt, en zit er een groepje slimmeriken riant uit te buiken op een mooi strand op Barbados van de rest van het geld, met een vette cocktail in de hand.
Maar waarom dan ook geven aan een club die zich profileert met goedkope roze prularmbandjes en dito sneue Marlies Dekkers bh's? En wat is dat voor onzin dat het enkel maar over borstkanker gaat? Alsof dat meer kinderen ouderloos maakt dan andere kankers. Waarom zijn mensen toch zo stom dat ze altijd verleid moeten worden met onnodige rotzooi terwijl je je geld ook simpelweg bij het reguliere KWF kwijt kunt? Minder flashy natuurlijk, dus minder interessant waarschijnlijk.
Kanker blijft een verschrikkelijk ziekte omdat er zoveel ouders aan sterven en jonge kinderen achterlaten, die het maar zonder hen moeten zien te redden, om dan maar even een van mijn eigen trauma's aan te halen. Daarom doneer ik al vele jaren aan het KWF in de hoop dat mijn geld goed besteed wordt. Zouden een hoop andere mensen ook eens moeten doen.

1e rang

Een verjaardag is geen verjaardag zonder sushidiner, zeker die van Frank niet. Dus waren we gisteren op het Leidseplein om rijst met rauwe vis te snavelen. Laat nou net tegenover ons restaurant de groene loper voor de Call 0f Duty MW3 liggen. Camera's zoemden en flitsten terwijl de BN'ers bleven komen, zoals het nederlands honkbalteam, popgroep Di-rect, diverse voetballers, dj's, televisiepresentatoren en nog veel meer. En dat alles op een paar meter afstand, precies voor ons neus. Een gezellig gesprek aan tafel zat er even niet in met twee kinderen die met hun neus tegen het raam aangeplakt zaten, maar dat maakte niet uit.
Tussen het gedrang van doorgewinterde paparazzi stonden deze twee jongens van een jaar of achttien hun filmpje te draaien. De linker gewapend met hele foute Pradagympen en de rechter met een Sony thuiscameraatje. Het ging er professioneel aan toe; aftellen, uitzoomen en close-up. Onwennig nog, maar wel met verve. Op de foto is het helaas niet goed te zien maar tussen de beide jochies hangt het stroomdraadje van de camera naar de microfoon. Ze waren zóóó schattig.

Raar

Soms is ie leuk en soms ook ronduit vervelend. In ieder geval liep ik vannacht gearmd met Jan Mulder de straten van Barcalona af te schuimen. In m'n dromen dan. Het was zeker niet ongezellig. Hij praatte honderduit en was heel onderhoudend.
Raar! Ik denk nooit aan hem, vind ´m niet woest aantrekkelijk en lees z´n boeken of stukjes niet. Het menselijk brein blijft toch een bijzonder iets. Heel raar!

"Tijdens de lunch ga ik je weer pakken."

TV

Het is verrassend hoeveel uur televisie je ziet als je je een paar dagen niet helemaal lekker voelt. Zigzaggend tussen alle talentenshows kon ik hier en daar ook nog wat aardigs vinden. Zoals het tennistoernooi voor ex-profs in Rotterdam. Moest ik Lendl vroeger altijd verdedigen dat het best een leuke kerel was ondanks dat er nooit een lachje op z'n gezicht te bespeuren was, hier stond een breedlachende Lendl, met custom made racket, die de ene grap na de andere maakte. Wel met een aardig buikje in z'n rode shirt maar op je 51ste mag dat ook best. De andere grote lolbroek herkende ik niet maar bleek inderdaad Baghdatis te zijn (dank je Rob). Het zag er uit als een schoolreisje voor volwassenen met de tennisbaan als speeltuin,
Verder ben ik sinds kort aanhanger van Eva Jinek en al veel langer van Annemarie van Gaal. Beide dames waren gisteren te zien in de talkshow van Jinek waardoor Harry Mens toch enigszins het onderspit moest delven. Het programma is nog niet helemaal wat het moet zijn maar voor de korte looptijd krijgt Eva van mij het voordeel van de twijfel. Beetje her en der bijschaven en het komt helemaal goed. Britten en amerikanen hebben natuurlijk al heel lang ochtenduitzendingen en het wordt hoog tijd dat het hier ook een keer lukt.

Plat

Ik ben om. In mijn nieuwe amsterdamse woonkamer prijkt tegenwoordig een gigantische flatscreen. Ook nieuw.
Zo groot is ie eigenlijk niet maar ik moet nog steeds aan het formaat wennen. Eerlijk is eerlijk; het beeld is mooi en haarscherp. Waarschijnlijk heeft dat ook iets met m'n UPC-kastje te maken maar zeker weten doe ik dat niet.
Frank z'n kamer was vanaf het begin af aan al geflatscreend en nu alleen mijn slaapkamer nog. Het enorme gevaarte dat er nu nog staat ziet er redelijk belachelijk uit. Dik en ongewenst.
Zijn enig bestaansrecht heeft te maken met mijn belabberde banksaldo. Tragisch....

Plaag

Kortgeleden las ik dat Carice van Houten niet weet of ze kinderen wil of naar Amerika wil verhuizen.
Nou Carice, ik weet het wel. Ga alsjeblieft en vermenigvuldig je niet. Eén Carice is echt genoeg. Het idee dat er nog meer van dit soort semi-intellectuele minimensen met uitgestreken smoelen en foute brillen rond komen lopen is misselijkmakend.
Zo als zo vaak in Nederland voor komt is een bekende nederlander niet meer van het (film)scherm af te slaan. Zo hadden we eerst Simone Kleinsma die echt in elke musical en tvserie voor kwam. Een tijd lang was het Sophie Hilbrand en nu is er een overkill aan Carice.
Wie Messi is weet Carice niet, bekende ze bij DWDD. Dat ligt namelijk ver onder haar culturele niveau. Natuurlijk kun je je niet met elke willekeurige plebssport bezighouden als je een gevierd actrice bent.
Nu speelt ze zelfs naast Jude Law in de nieuwste film Repo Man en Vredenburg in Utrecht organiseert 'De nacht van Carice'. Ja, erg hè? Er is echt geen ontkomen meer aan. We zullen en moeten van Carice houden, of we willen of niet.
Ik smeek je Carice, ga! En wordt gelukkig of misluk in Amerika, het maakt me niet uit, maar verdwijn.

Snotteren

Het is weer zover. De 'All You Need Is Love Kerstspecial' wordt uitgezonden. De webpagina van het programma zegt het al; traditie en Kleenex, dat is waar het om draait vanavond.

Het concept is zo uitgemolken en stukgedraaid als het maar kan, maar daar trekken Caroline en ik ons niets van aan. Samen zitten we op de bank onder een dekentje met tranen in ons ogen zonder elkaar aan te durven kijken.

Wij hebben het idee dat Robert ten Brink zijn feestje ieder jaar een stukje nonchalanter presenteert. Die 'laat maar waaien' instelling maakt het nog veel leuker.

Frank zijn blik spreekt boekdelen, maar hij laat het programma gelaten over zich heen komen.

Dus warme chocomel, thee en koekjes in de aanslag, en telefoons worden genegeerd. Vanavond zijn we even onbereikbaar.

Fons

Soms lukt het een bedrijf een bijzonder creatief reclamebureau in te schakelen. Voordeel hiervan is dat het uitgeven van al die reclamemiljoenen dan ook nog echt iets oplevert, buiten het in stand houden van een bedrijfstak of het veelvuldig buiten de deur dineren van de reclameboys.

Goede voorbeelden zijn AH of Centraal Beheer. Maar ook KPN heeft raak geschoten de laatste jaren. Het spotje met 'goeie moggel' en 'afdeling Transploft' was een succesnummer, al zijn de opvolgers weer een stukje minder.

Dat Fons een poliep op z'n stem heb en een moand nie kan bellen nie, is ook weer een hit. Hoezeer bleek toen ik afgelopen vrijdag een blik op mijn zakelijke telefoon wierp en daar de pikante, maar tevens grappige uitvoering van dit reclamespotje aantrof, overigens verzonden vanaf een onbekend o6-nummer. Nieuwsgierig geworden heb ik toch even gebeld, maar nee, afzender en ik kenden elkaar niet.

Nu heb ik reeds lang geleden besloten dat dit een uiterst keurig en respectabel blog is en blijft, dus laat ik publicatie van de sms achterwege.

Individuele aanvragen echter zullen gehonoreerd worden.

Succes

Een paar miljoen euro en 50.000 nieuwe donateurs.

Autodip

Hè, wat jammer nou. Ze hadden het vliegtuig nog wel thuis gelaten dit keer en vroegen slechts om 15 miljard dollar in plaats van de aanvankelijke 34.
De autofabrikanten kregen nul op het rekest. Het republikeinse deel van de senaat had er geen 'zin an'. Zij waren van mening dat er eerst een goed bedrijfsplan moest komen inclusief sanering en ja, dan kun je die privéjet natuurlijk wel vaarwel zeggen. Zo flauw, zo onaardig.
Gevolg: nieuw bloedbad op de beurs en duizenden amerikaanse gezinnen met een schraal kippetje op tafel met de kerst. We wachten met spanning af.
Ondanks de cynische ondertoon vind ik het natuurlijk heel vervelend voor alle betrokkenen. Als superuser van het nederlandse ontslagrecht weet ik ongeveer wel hoe het voelt. En ook al heb ik deze week weer in tientallen kilometers file gestaan, ik hou van auto's en asfalt. Maar die amerikanen kunnen ook wel doorslaan soms. Ik heb er geen verstand van maar volgens mij kan een beetje temperen helemaal geen kwaad.
Wat ik wel weet is dat morgen bij ons de kerstboom staat inclusief pakjes, de kachel brandt en huischinees Red Sun standby is voor het kerstdiner.
Tot nu toe zijn alle invitaties vriendelijk doch beslist afgewimpeld, maar is iedereen die langs wil komen van harte welkom. Zoals gewoonlijk houden we ons ontbijtfeestje op eerste kerstdag en wachten er tien zalige dvd-uren Brideshead Revisted op me. De enige echte.

Blij

Er zijn maar weinig televisieprogramma's die ik de moeite waard vind om van begin tot einde te kijken. Nu werd ik vorige week al erg verrast door een hele nieuwe serie Frost op de Belg, toen daar gisteren de aftrap voor de Top 2000 nog eens bij kwam.

De quiz werd gepresenteerd door Matthijs van Nieuwkerk en Leo Blokhuis. Het duo lijkt mij niet te evenaren. Vooral de laatste heeft mijn warme aandacht. Type Adriaan Jaeggi; welbespraakt, goed onderlegd en toch bescheiden op het verlegene af. Voeg daar al zijn (pop)kennis aan toe, waar ik erg afgunstig op ben, en de man wordt onweerstaanbaar. Ik bedoel dan nu eens niet de fysieke kant.

Een goeie combi met tegenhanger Matthijs, die terecht of onterecht weinig bescheiden is maar dit wel op een charmante manier weet te brengen. Tel daar alle leuke en goede muziekclips bij op....

Dan word je blij, heel blij.

AT5

Na de zomerstop heeft de amsterdamse zender AT5 er een nieuw programma bij. Kort Amsterdams Live. Zoals de naam als zegt een live-magazine dat elke werkdag van vier tot zes wordt uitgezonden.

Kort Amsterdams bestond voordien ook al. Het duurde een minuut of tien met daarin een aantal vaste rubrieken aangevuld met een paar leuke wetenswaardigheden of korte interviews. Een soort tvblog zeg maar, en door de lengte van de items altijd leuk om naar te kijken.

De liveversie duurt twee hele uren en dat blijkt toch een stuk lastiger te vullen. Ik ben nu al fan.

In totale chaos wordt er onwennig door presentatoren gehakkeld. Loopt menigeen door het beeld en voor de camera langs en duurt het vaak enkele minuten voor iedereen z'n plek weer gevonden heeft. Regelmatig overvleugelen de gasten de uitzending en zie ik de AT5-telg benauwd op de klok kijken omdat ze er niet tussen kunnen komen. De gasten hebben niets in de gaten en tetteren lekker verder, zoals overigens ook van ze verwacht wordt.

Donderdag was helemaal hilarisch. Martin Ros, de afgedankte boekbespreker van Tros-radio, mag blijkbaar iedere week een aantal boeken doornemen, en dit doet hij met verve. Op het puntje van zijn stoel verzandde hij in een enorme verhandeling over China, Mao, fascisme en communisme, en was onmogelijk nog te stoppen. De subtiele hints en inmenging van het tvpersoneel negeerde hij volkomen, wat bij eerstgenoemden apatische en ietwat paniekerige blikken op de gezichten bracht. Het leuke was dat ik niet eens geloof dat hij het met opzet deed. Geweldige televisie.

Dames en heren van AT5, misschien is het een goed idee om Martin zijn eigen uurtje te gunnen. Jullie zullen er een heleboel mensen veel plezier mee doen en het probleem in de live uitzending is meteen opgelost!

Morse, Frost etc.

Er zijn zo van die dingen waar je me mee dood kunt gooien. Een ervan is een aflevering van een engelse detective. De meesten heb ik al meerdere keren gezien maar vervelen doen ze nooit op een of andere manier.
Terwijl Caroline gisteren na thuiskomst de televisiegids bestudeerde, verzuchtte ze dat er werkelijk niets van haar gading op de buis zou komen die avond. Ik beaamde het totdat me te binnen schoot dat er een aflevering van Dalziel en Pascoe bij de belg uitgezonden werd. Toen ik dit heugelijke feit met haar deelde zei ze: "Dat zeg ik, niets dus."