Not done

Vorige week had ik een opvallend gesprek naar aanleiding van een ingesproken bericht op mijn voicemail. De man die insprak is al vijf jaar gedetacheerd door een ingenieursbureau bij een van onze huurders, een overheidsgerelateerd bedrijf. Daar is niets bijzonders aan zou je zeggen. Dat klopt totdat ik de reden van zijn belactie hoorde. Deze had namelijk niets te maken met het belang van de betreffende huurder. Of het bedrijf waar hij voor werkt zaken kan doen met ons bedrijf?
Het actief werven van klanten voor je eigen organisatie door middel van het benaderen van de relaties van bestaande klanten terwijl je in functie bent komt niet erg professioneel en kies over. Bij mij zou zo iemand er direct uitvliegen.
De overheid is momenteel tot vervelends toe bezig met het door en door screenen van personeel van nieuwe toeleveranciers. VOG's (Verklaring Omtrent Gedrag) vliegen je om de oren anders kom je er niet in. Laten ze dat ook eens doen met hun huidige leveranciers.

Misbruikt

Stel dat een van de kleine kinderen in jouw dorp of op de school waar jouw kinderen naar toe gaan misbruikt is door een wildvreemde creep. Dan wil je dat de man zo snel mogelijk gepakt wordt en aansluitend het liefst gevierendeeld, gekielhaald, met een laag voltage op een electrische stoel tergend langzaam afsterft of dat hij desnoods aan z'n jongeheer opgehangen wordt aan de hoogste kerktoren in de vrieskou. Nog beter zou zijn alle voorgaande acties tegelijk en ondertussen een paar peuken op hem uit te drukken. In ieder geval iets dat lang duurt en waar veel heel mensen plezier van hebben.
In geval van het 5-jarige meisje uit Oudenbosch gebeurt er tot op heden niets van dit al. De blauwe bumper op wielen met kenmerkende gele streep blijkt onvindbaar en zijn berijder ook.
Tot het zover is heeft de burgemeester iets anders bedacht om de menigte rustig te houden. Een bijeenkomst 's avonds voor de dorpsbewoners waar de mensen kunnen..... 'klankborden'. "Zo fijn om bij elkaar te zijn en aan ouders te vertellen hoe ze hier mee om moeten gaan", aldus de burgervader. Terwijl de dader allang enkele dorpen verderop is, heeft hij als schijnveiligheid een trosje bromsnorren bij de school geplaatst.
Het verschrikkelijke horrorwoord 'klankborden' gebruik je doorgaans als je werkelijk geen idee hebt wat je anders moet zeggen, en aan de reacties van de pappa's en mamma's te zien genoot vierendelen duidelijk de voorkeur.
Jammer dat Koot en Bie niet meer praktiserend zijn. Die hadden hier wel raad mee geweten.

Pakketje

Gisteren ging al vroeg de bel. Het was de TNT-bezorger met Frank z'n nieuwe BlackBerry. Dubbel en dwars verdiend met een mooi eindrapport.
'Bent u joods', vroeg hij.
Nee. Hoezo?
'Omdat joodse mensen niet mogen tekenen op zaterdag. Meestal bel ik daar dan ook niet aan of laat het pakketje voor ze achter op de trap', zo vertelde hij.
Er ging weer een nieuwe wereld voor mij open. De jongen die voor me stond was geen TNT-eendagsvlieg maar een die zijn pappenheimers kende en hier al lang in de rondte liep.
Ik verzekerde hem dat ik niet gelovig was en hij te allen tijde bij me aan kon bellen, ik de deur voor hem zou openen en zijn ontzettend onhandige apparaatje zou tekenen. Maar mijn nieuwsgierigheid was gewekt en ik vroeg hem: 'Ik kan dus ook niet bij ze op de koffie of komen eten?' Het antwoord was nee. De zaterdag was enkel voor gebed en rust. Volgens hem was het hele blok huizen aan deze kant van de straat zo goed als joods.
Ik wist niet of ik blij of bang moest zijn. De keuze voor mijn woning was enkel gestoeld op neutrale criteria die mij blijkbaar midden in een joods bolwerk hadden gebracht. Niet dat dat enig probleem is want de straat is heerlijk rustig. Totdat Gretta het natuurlijk op haar heupen krijgt en ik waarschijnlijk als eerste aan de beurt ben.
Omdat de jongen een gekleurd uiterlijk had vroeg ik hem welk geloof hij aanhing. 'Geen enkel,' was het antwoord. 'Ik ben hier om een of andere reden en probeer een zo leuk en goed mogelijk leven te leiden.' Heerlijk. Nuchter én een gezond verstand.

Hilversum 3

Arme Herman. Hij is zo geschrokken van alle boze mailreacties na zijn uitspraak over PVV en NSB. Zo bang geworden, dat hij moest uithuilen op de schouders van Pauw en Witteman. Oh, gossie!
Terwijl je zou denken dat hij na het jarenlang schrijven van de meest drakerige liedjes toch wel aan dreigmail gewend zou moeten zijn.
Ik weet dat ik nu een van mijn allerbeste vriendinnen beledig. Excuus, Ellen. Je weet dat ik het niet zo bedoel en binnenkort maak ik het goed door lekker voor je te koken. Asperges! :-)
Maar goed, genoeg gekwijld. Als ik dat hoofd met die eeuwige bakkebaarden op televisie zie krijg ik spontaan kippenvel. Een soort Haloween voor gevorderden. Voor alle duidelijkheid; ik ben geen PVV-aanhanger en zeker geen fan van dreigmail, maar ik kan me voorstellen dat het zachte, zeikerige Hermantoontje menigeen tot het uiterste drijft.
Misschien moet 'Anne de wereld maar weer wat mooier kleuren' of moeten we Herman beamen naar de tijd van 'Hilversum 3 bestond nog niet'. Of misschien wordt het tijd voor Herman om eenvoudigweg met pensioen te gaan en zijn mond dicht te houden.
Echt Herman, jongen, het is mooi geweest.

Amsterdam rules!

Geschiedenis aan de Maas. Vandaag wordt de marokaanse Aboutaleb als burgervader van Rotterdam geïnstalleerd.

Mokumse Appie ziet het helemaal zitten. De Rotterdammers iets minder.

Ik kan het me wel voorstellen, al heb ik geen hekel aan de man.

Ajax op 2 en Feyenoord op 12 en dan ook nog een Amsterdammer aan het hoofd van de tafel.

Pijnlijk.

Snotteren

Het is weer zover. De 'All You Need Is Love Kerstspecial' wordt uitgezonden. De webpagina van het programma zegt het al; traditie en Kleenex, dat is waar het om draait vanavond.

Het concept is zo uitgemolken en stukgedraaid als het maar kan, maar daar trekken Caroline en ik ons niets van aan. Samen zitten we op de bank onder een dekentje met tranen in ons ogen zonder elkaar aan te durven kijken.

Wij hebben het idee dat Robert ten Brink zijn feestje ieder jaar een stukje nonchalanter presenteert. Die 'laat maar waaien' instelling maakt het nog veel leuker.

Frank zijn blik spreekt boekdelen, maar hij laat het programma gelaten over zich heen komen.

Dus warme chocomel, thee en koekjes in de aanslag, en telefoons worden genegeerd. Vanavond zijn we even onbereikbaar.

Vogel(aar)vrij

Werkende vrouwen. Er wordt heel veel over gezegd en geschreven. Van de week kwam naar buiten dat we eigenlijk maar een lui volkje zijn omdat de meeste vrouwen het liefst parttime werken. Ik voelde me niet aangesproken. Niet omdat ik fulltime werk, maar gewoon omdat ik zo moe word van al die bemoeienis. Laat mensen dat toch lekker zelf weten.

Waar ik me wel vaak aan erger is dat ik merk dat vrouwen de neiging hebben elkaar in de weg te zitten in plaats van vooruit te helpen. Haat en nijd voeren dan de boventoon en daar heeft niemand iets aan. Dit in tegenstelling tot mannen die elkaar eerder de hand boven het hoofd houden en de bal toespelen, uitzonderingen daargelaten.

Gelukkig zijn er genoeg voorbeelden van geweldige vrouwen die zelfverzekerd genoeg zijn om een ander ook iets te gunnen en die het daarmee ook heel ver schoppen. Zelf mag ik Neeltje (Smit-Kroes) graag zien, die ons deze week weer verblijd heeft met een recordboete.

Vogelaar daarentegen is tot mijn genoegen exit, al moesten ze wel de kooi ondersteboven houden en flink schudden om haar te laten vliegen. Vleugellam? Boot gemist?

Met zo'n hoed is het natuurlijk ook vragen om moeilijkheden.