Don'ts:
- je over laten halen om naar een hele foute borrel in Loosdrecht te gaan;
- op 5 verschillende adressen witte wijn drinken;
- daardoor per ongeluk de bh van je dochter aantrekken de volgende dag.
Do's:
- herstellen in de zon op Strand Zuid met een broodje en twee paracetamol;
- weer eens in je oude kroeg zitten met gezellige mensen en goede muziek.
René, je hebt fantastisch gezongen en wel bedankt voor de speciale toegift voor mij.
Een film met hele goede recensies. Wij hebben ons 144 minuten af zitten vragen waarom.
Frank z'n huiswerk leende zich uitstekend voor het weer van gisteren. Wij hebben de hele middag zitten 'ontbinden in factoren'. Best lastig.
In april 2010 plaatste ik dit stukje op het blog. Ruim twee jaar later is de situatie een beetje doorgeslagen. Mannen van mijn leeftijd en ouder zien me niet meer staan terwijl de aanwas van dertigers (of nog net niet) groot is.
Wie nu denkt dat een aanbod van strak lijf en goede manieren bijna ideaal is komt bedrogen uit naar mijn mening. Eeuwigdurende avonden in kroeg en discotheek zijn al lang niet meer aan mij besteed. De gehouden conversaties ontberen nogal wat diepgang, en humor en spitsvondigheden missen constant doel. Op een enkeling na ben je na een uur wel uitgepraat. En naast het voordeel van een mooi sixpack, goede conditie en egostrelende devotie van deze loverboys zijn er ook nog wel wat andere nadelen te noemen, welke ik in deze openbare ruimte wijselijk achterwege zal laten.
Nee, zo'n babyface is vleiend en leuk voor een keer maar ik wantrouw de achterliggende motieven. Voor Catherine Zeta Jones in de film The Rebound liep het goed af. Ik kijg meer de neiging om chocomel in huis te halen en korstjes van het brood te snijden.
Absoluut vermakelijk maar lang niet zo sterk als een van zijn voorgangers Little Miss Sunshine.
Viel de deense feta vorige week al niet zo lekker, nadat het nederlands elftal zich woensdag in de bratwurst verslikte hebben de Portugezen het nu eindelijk afgemaakt. Tranen drogen, drol doorslikken, alle oranje rotzooi de kast in, alternatieve reclamespots in de aanslag en hopelijk kunnen we dan allemaal weer een beetje normaal doen.
Hier alles behalve snottebellen. Eerder opluchting. Ik hoef me nu geen seconde meer te ergeren aan het verwende gesjagerijn van Robben. Omdat hij geen spat veranderd is kunnen ze de foto, geschoten na de gemiste penalty eenvoudigweg nogmaals gebruiken. Weg gebakkelei over dramaqueen Van Persie en publieksfavoriet Huntelaar. Van der Wiel kan zich vol gaan richten op zijn volgende tatoeage en Van Bommel met schoonpapa in therapie.
Iedereen zal zich afvragen hoe het zover heeft kunnen komen. Ik weet het wel. Ze zijn allemaal te braaf. Wat we nodig hebben zijn hoerenlopers en vechtersbazen. Gasten die het hotel volstoppen met dames van plezier na afloop van de wedstrijd en zo af en toe nog eens een auto aan gort rijden. Voetbal hoort een beetje oorlog te zijn. In het verleden waren ze er genoeg. Gullit is sinds kort toe aan zijn derde scheiding. Van Basten, Rijkaard, De Boer, allemaal hebben ze niet voor niets hoge advocaatkosten. Glenn Helder compleet naar de Filistijnen door zijn gokverslaving. En Blind dronken tegen de vangrail. Misschien verdienen ze er niet de schoonheidsprijs mee maar er werd wel gevoetbald. Ik vind Raf en Silvie lief hoor, maar na drie wedstrijden vraag ik me toch af of hij wel meegedaan heeft. Kindjes op het veld, kusjes voor papa en Barbie in de buurt. Nee, dat schiet goed op.
Vandaar dat Wesley Sneijder wellicht de enige uitblinker was. Hij is immers al een tijdje met zijn tweede leg bezig. Bovendien was Yolanthe in geen velden of wegen te bekennen.
Het zit er op. Bijna anderhalve week van constant praten, lachen, eten en drinken. Het duurt waarschijnlijk nog enkele dagen eer alle witte wijn uit mijn poriën gewasemd is. De versteende lach op mijn gezicht is er enkel nog met een beitel af te bikken. Drie koppen koffie gisteravond konden het niet winnen van de gestaag oprukkende slaap die langzaam het bewustzijn overwoekerde. Rond achten was het gebeurd; one strike, I am out.
Maar vanavond gooien we de bitterballen gewoon weer in het vet en is er niets meer aan de hand. Voetballen tegen wil en dank. Ik vind het leuk. Iedereen zegt tenslotte dat we de eerste wedstrijd gaan winnen. Ik ben nog niet overtuigd. Je weet het maar nooit met die Denen. Campingelftal, my ash. Zoals Laudrup en kornuiten zich destijds naar de finale pingelden zal niemand vergeten zijn. Eriksen gaf alvast een leuk voorzetje door te melden dat hij verwacht dat Denemarken en Duitsland samen in de finale zullen staan. We zullen zien.