Troep op stand

Koninginnedag is altijd leuk, maar vreemd genoeg had ik er dit jaar net zo veel zin in als in een wortelkanaalbehandeling. Blij dat ik even niets hoefde, voelde ik me dan ook niet geroepen mijzelf in mensenmassa's te storten en wimpelde de uitnodiging om donderdagavond de stad al in te gaan vriendelijk af.

Gistermiddag kwam ik er echter niet onderuit en fietste richting het lawaai op de Amstelzijde. Ongezellig was het er niet en zelfs de witte wijn was van drinkbare kwaliteit. Wel met veel ijs er in natuurlijk. Alle oude bekende waren aanwezig en een travestiete nep Diana Ross in blauwe glitterjurk op het podium playbackte stelselmatig uit de maat. Aan de overkant van de Amstel kweelden de drie J's over de straten. Het dorpsfeest voldeed dus geheel aan de verwachtingen.

Tegen zevenen had ik een gehoorbeschadiging opgelopen en stelde voor om in de stad wat te gaan eten. Daar werd het leuk. De chique Apollolaan lag bezaaid met de achterblijfselen van Koninginnedag. Het was een prachtige aanblik en had iets weg van een surrealistisch schilderij.

Op het grasveld waren door goedwillenden containers geplaatst maar het had niet mogen baten. Overal waar je maar keek was rotzooi. Het contrast met de kapitale woningen en verzorgde tuinen was levensgroot. En al zullen de bewoners er heel anders over denken, ik vond het mooi.

'Verrekte mongol'

In december 2010 komt de speelfilm van New Kids uit. Gisteren zag ik een voorstukje.
Volgens sommigen erg schadelijk voor kinderen, zelf kan ik er wel om lachen. De overjarige kanslozen uit Maaskantje zijn zo stom dat je ze gewoonweg niet serieus kunt nemen. Het brabants dialect helpt dan ook niet echt.
Frank lacht spleetogen als hij het er over heeft. En imiteren lukt ook al heel aardig. Af en toe informeer ik voorzichtig of hij wel beseft dat ze niet helemaal tof zijn daar. Hij stelt me gerust en zegt dat hij heus geen bounties in het frituur zal stoppen of meisjes op het strand in elkaar slaat omdat ze wagen aan zijn biertje te komen.
Ik hou 'm in de gaten en wil wel mee naar de bioscoop in december. In verbieden geloof ik niet, wel in kinderen leren omgaan met verleidingen en dit soort rare programma's. Alhoewel overal uitzonderingen op te bedenken zijn.
En als het dan toch mis mocht gaan, dan maar een seksverslaving. In Nederland kan dat best. Arme Tiger.

Chill

Erger ik me normaliter aan het geschreeuw van voornamelijk vaders en overijverige grensrechters bij de wekelijkse voetbalwedstrijd van mijn zoon, gisteren vormde daar een aangename uitzondering op.

Weliswaar dacht de coach van de tegenpartij Zeeburgia, dat hij Ferguson was, een van de grensrechters daarentegen was superrelaxed. De donkere jongen slenterde langs de lijn met de vlag en een blikje Red Bull in de ene hand en een Iphone in de andere. Bellend blikte hij goedkeurend het veld in en stak de vlag af en toe omhoog om aan te geven voor welke partij de bal was.

Toen ik hem goed bekeek lachte hij vier gouden voortanden naar mij bloot en zag ik in zijn nek een flinke tattoeage prijken deels bedekt door rastaharen. Terwijl onze would-be-Alex in het engels naar de spelertjes stond te schreeuwen, kuierde hij lekker door. De zon scheen en het buitenspel leek hem niet echt te interesseren. Het werd 1-1.

Plaag

Kortgeleden las ik dat Carice van Houten niet weet of ze kinderen wil of naar Amerika wil verhuizen.
Nou Carice, ik weet het wel. Ga alsjeblieft en vermenigvuldig je niet. Eén Carice is echt genoeg. Het idee dat er nog meer van dit soort semi-intellectuele minimensen met uitgestreken smoelen en foute brillen rond komen lopen is misselijkmakend.
Zo als zo vaak in Nederland voor komt is een bekende nederlander niet meer van het (film)scherm af te slaan. Zo hadden we eerst Simone Kleinsma die echt in elke musical en tvserie voor kwam. Een tijd lang was het Sophie Hilbrand en nu is er een overkill aan Carice.
Wie Messi is weet Carice niet, bekende ze bij DWDD. Dat ligt namelijk ver onder haar culturele niveau. Natuurlijk kun je je niet met elke willekeurige plebssport bezighouden als je een gevierd actrice bent.
Nu speelt ze zelfs naast Jude Law in de nieuwste film Repo Man en Vredenburg in Utrecht organiseert 'De nacht van Carice'. Ja, erg hè? Er is echt geen ontkomen meer aan. We zullen en moeten van Carice houden, of we willen of niet.
Ik smeek je Carice, ga! En wordt gelukkig of misluk in Amerika, het maakt me niet uit, maar verdwijn.

Hoofdpijn

Nee sorry, geen leuk stukje vandaag, enkel klaagzang en zelfmedelijden.

Wat begon met een heerlijk wit wijntje gistermiddag, eindigde met een zeer matige wodka-jus. Maar blijkbaar boeit dat niet meer zo na twaalfen. Niet gehinderd door het besef dat er vandaag gewoon weer gewerkt moet worden bestelden we er nog een paar.

Ik ben op kantoor maar daar is dan ook alles mee gezegd. Alle kleur is uit mijn gezicht verdwenen, de huurdebiteuren dansen voor me op het papier, mijn maag is duidelijk van slag en als iemand een koffiekopje naast me neer zet, klinkt het of er een sloophamer naar binnen komt.

Met slappe thee, een droog koekje en paracetamol probeer ik de schade enigszins te beperken. Zonder veel succes overigens.

Mea Culpa, morgen beter.

Makelaargepruts

Mijn zoektocht naar een geschikte woning in Amsterdam vordert. Het aanbod neemt toe en de voorwaarden waaraan de woning moet voldoen worden steeds duidelijker. Omwille van Frank ben ik extra kritisch. Zo laten we die ontzettende leuke woning boven een geweldige kroeg in die hele leuke buurt maar voor wat het is en kijk ik verder.

Het laatste huis waar ik serieus een bod op wilde doen is verkocht onder voorbehoud. Tweede keer! Maar driemaal is scheeprecht en ik hou me voor dat ik geen haast heb, anders dan dat ik erg graag uit het bekrompen buurtje weg wil na het zoveelste voetbalincident deze week.

Onder de huidige crisis en de dreiging van het afschaffen van de hypotheekrenteaftrek verwacht ik dat de prijzen voorlopig niet zullen stijgen. Die gedachte wordt ondersteund door de afprijzingen die ik regelmatig voorbij zie komen.

Talloze huizen heb ik inmiddels bekeken en dan kom je bijzondere dingen tegen. Zoals de woning in de Rivierenbuurt waar het toilet centraal in de huiskamer was geplaatst. ???

In dit kader kreeg ik laatst een leuke site van iemand aangereikt; Foute Huizen. Hierop staan al dit soort rariteiten en de veelvuldige missers en het geknoei van makelaars.

Kijk en verbaas je over wat mensen te koop aanbieden en de presentatie ervan.

Bloot

Ik kan maar geen hekel aan hem krijgen. Arie Boomsma, de notoire gedeserteerde naaktslak van de EO schoof gisteren weer eens bij DWDD aan tafel. Dit keer om zijn nieuwe boek over het mannelijk lichaam te promoten dat hij samen met een andere auteur heeft geschreven.

Arie is ruimdenkend en aardig, maar veel te rechtschapen. Ik kan daar normaal slecht tegen, maar op de een of andere manier stoort het me nu niet zo. Een keer in de week presenteert hij Goedemorgen Nederland en ook daar is ie eigenlijk best wel leuk.

Ondanks de tegenwerpingen van Arie om het gesprek 'niet plat' te laten verlopen, is Matthijs een hele andere mening toegedaan. Hij wil het over 'de pik' hebben. Arie's collega schrijver suggereert dat die van hem te groot is om helemaal op de foto te zetten, wat hoongelach oplevert. Arie vindt het niet kies om bloot op de foto te gaan. Te privé, zegt hij. Zelf denk ik meer aan te lang en te dun.

Het wordt een vreemd gesprek. Matthijs laat zich niet van de wijs brengen en vraagt terecht lekker door. Arie is immers vaker naakt gezien geweest dan met kleren aan. Yvonne Jaspers zit verlekkerd naar de foto's te kijken en raakt zichtbaar opgewonden. Ik vind ze redelijk saai. Geen vlekje of haartje te zien en geen grammetje vet. Jezus zelf had er niet beter uit kunnen zien dan Arie.

En toch..., mag ik 'm wel.