Dom

Men neme: 1 doordeweekse vrijdag, 1 fles champagne, 4 wodka-jus, 2 irish coffee 1 glas witte wijn en een minimale hoeveelheid voedsel. Resultaat: 1 boze ex, veel wangedrag aan de bar, 1 fikse partij ruzie, 3 hazeslaapjes en een enorme kater. En o ja, Bob was in geen velden of wegen te bekennen. Niet voor herhaling vatbaar dus.

Rara, wie ben ik?

Het zou kunnen komen doordat ik vorige week de klas uit ben gestuurd, zelf denk ik dat het proces al eerder in gang is gezet. Feit is dat deze week de mededeling kwam dat mijn funktie is komen te vervallen! Opgeheven, weggebonjourd, deleted etc.
Het zal je maar gezegd worden na ruim drie maanden enthousiast werken. De bedoeling is dat ik een andere funktie krijg, maar om hierover iets op papier te krijgen is ongeveer even onmogelijk als vuur op een plankje spijkeren. Dus heb ik deze week nog trouw mijn afspraken gedaan terwijl ik langzamerhand richting niemandsland slenter. Het woord is al wijd verspreid, wat me de gelegenheid ontneemt om te doen alsof er niets aan de hand is.

Ik wacht af....

Oops, I did it again

Ken je dat? Dat je zo in gedachten verzonken bent, dat je omgeving voor korte tijd verdwijnt terwijl de dagelijkse gebeurtenissen aan je voorbij trekken.
Ik heb dat vrij regelmatig. Ook omdat ik me altijd goed voor probeer te bereiden op de dingen die komen gaan, zoals afspraken, besprekingen en andere ontmoetingen. Dit wil nog wel eens resulteren in totale geestelijke afwezigheid en het doornemen van de conversatie, wat er op neer komt dat ik in mezelf sta te praten.
Caroline heeft het als geen ander in de gaten en steekt regelmatig de draak met mijn gedrag. Met name als ik 's avonds sta te koken verzink ik in deze gewoonte. Als ik na mijn overpeinzingen dan opkijk in het stralende gezicht van m'n dochter, weet ik al hoe laat het is. Plagend zegt ze dan: 'Ik zag het wel, je deed het weer.'

Features and benefits

Tijdens mijn salestraining heb ik mij het grootste deel van de tijd zitten afvragen wat ik daar in hemelsnaam deed, ondanks dat enkele onderdelen zeker interessant waren waaronder de 'objectionhandling'.
Nu moet ik bij het woord 'objection' altijd bij voorbaat al lachen en denken aan Paul de Leeuw in zijn rol als Bob de Rooij. Hij slaat in de rechtszaal constant met zijn platte hand op tafel schreeuwend: objection, objection!
De theorie echter die volgens de heren trainers toegepast moet worden luidt als volgt. Als iemand een 'objection' heeft tegen het bedrijf of product, dan onderken je als verkoper eerst de gevoelens van de klant, waarna je na benoeming van de 'features and benefits' deze tracht weg te nemen. Er zit zeker een kern van waarheid in.
Maar toen ik vrijdag aan het einde van de training een formulier moest invullen dat ik voor '110% committed' was aan het bedrijf, zag ik hier de 'benefits' niet van in en werd ik vervolgens, na mijn derde pertinente weigering, de klas uitgestuurd, terwijl mijn medecursisten mij met grote ogen aan zaten te kijken.
Het was een vreemde gewaarwording deze bizarre strafmaatregel op je 43ste weer mee te maken. Amusant genoeg werd ik op de gang door een van de heren bestraffend toe gesproken. Het mocht niet baten. Theorie en praktijk blijken nog altijd twee verschillende dingen.

Autosoap

Dat ik bij mijn huidige werkgever geen Audi A3 of Alfa 159 station uit kon zoeken werd me al snel duidelijk, maar dat ik binnenkort waarschijnlijk genoegen moet nemen met een Corsa of Punto diesel is onacceptabel.
Al drie maanden ben ik met het autoverhaal bezig, en in plaats van beter wordt het iedere keer weer erger. Het Corsaverhaal is een week oud maar wegens verblijf in Brussel pas vanmiddag bespreekbaar.
Regelmatig heb ik een aantal makelaars mee in de auto. Laatst drie bomen van kerels. Misschien kun je je een voorstelling maken dat ik deze gedrieën in een Opel Corsa of Ford Fiësta moet proppen en dan nog een verhaal moet houden dat wij zo'n serieuze vastgoedpartner zijn. Wie weet is de Mini station een optie of zal ik een voorstel doen voor de nieuwe Fiat 500 (zie interieurfoto). Of zou deze nog niet in dieseluitvoering bestaan?

Balen

Dit is zonder enige twijfel de allerlangste week die ik in tijden heb meegemaakt. Daarom schoot deze film me vanochtend te binnen. Geen leuke film, geen leuke week. Gelukkig is de week morgen, net als de film, geschiedenis.

Internationaal

Lange dagen in Brussel zonder ook maar iets van deze leuke stad te zien. Kinderen bij Dick die ziek thuis ligt. Het houdt niet over op het moment en ik zal blij zijn als Ouderkerk weer in zicht komt vrijdag.
Zonder er echt veel zin in te hebben, ben ik gisteravond toch uit eten gegaan met de groep. Twee duitsers, een fransoos, twee turkse dames, een spanjaard, een pool, collega Sander en ik. Het was gezellig. Na het afkicken van de dagactiviteiten, kwamen de meer persoonlijke verhalen los. Grappig zo'n internationaal gezelschap. Aan het eind van de avond, na verschillende flessen wijn, kon iedereen 'neuken' in zeven verschillende talen zeggen. Komt er toch nog iets goeds uit deze trip.