PS

Laatst vroeg iemand aan me waar de letters PS voor staan. Uit de vraagstelling begreep ik dat het antwoord 'Post Scriptum' moest zijn, maar bij die zelfde letters denk ik vaak aan hele andere dingen.
Allereerst de zaterdagbijlage van het Parool. Erg leuk, al lees ik ´m wegens tijdgebrek bijna nooit meer. In tweede instantie denk ik aan een ´personal shopper´ en de geneugten ervan.
Met plezier stuur ik Caroline in gezelschap van mijn bankpas op pad. Sinds haar terugkomst hangt er eindelijk weer een blauwe blazer in mijn kledingkast, worden m´n shirts en sportkleding aangevuld en is de mixer in de keuken vervangen.
Maar hét moment van glorie kwam gisteren. Met satanisch genoegen hoorde ik haar opgewekt zeggen dat ze wel met Frank nieuwe schoenen wilde gaan kopen. Van de gedachte dat ik deze kwelling een keer over zou mogen slaan werd ik al vrolijk. ´s Avonds zucht ze en beaamt volmondig dat veel geld uitgeven helemaal niet altijd fijn is, en ze voortaan liever een middag met demente bejaarden gaat klaverjassen. I love it.

Zomerklanken

Gisteren had ik eindelijk weer eens tijd om een beetje muziek te downloaden. Minder bekende maar ook bekende nummers waaronder deze van de cd Supernatural van Santana. Tijdens mijn allereerste popconcert op 15-jarige leeftijd zag ik hem in de IJsselhallen in Zwolle.
Als ik de klanken van dit nummer hoor waan ik me, in licht benevelde toestand, op een mooi strand aan het eind van een bloedhete dag. Mmm, heerlijk.

Alice

Als vijftien jaar geleden iemand tegen mij had gezegd dat ik vrijwillig naar Alice in Wonderland zou gaan in de bioscoop, had ik hem of haar voor gek verklaard. De tekenfilmversie van Disney is namelijk uiterst irritant. Alice praat aan een stuk door met een veel te hoog stemmetje, de bloemen zingen te braaf en het geen-tijd-konijn heb ik lang geleden in gedachten al op alle mogelijke manier geslacht.

Maar de combinatie Burton/Depp blijft onweerstaanbaar. En de regen van de afgelopen roosterloze dagen gaf ons eindelijk de gelegenheid op ons gemak naar de bioscoop te kunnen.

Deze verfilming van het boek van Lewis Carroll is een waar kunstwerk geworden. Je waant je werkelijk in de sprookjeswereld die door het 3D-effect net iets echter wordt. De vondst van Burton om zijn eigen vrouw in te zetten als hartendame was een verrassing. Ze ziet er volkomen belachelijk uit met een veel te groot hoofd op een te klein lijf, maar is daardoor briljant. Zelf had ik geen Anne Hathaway gekozen als witte koningin, maar ach, heel storend was het ook weer niet.

Gewoon lekker gaan kijken en genieten van het decor, spanning, fantastisch spel en natuurlijk alle personages.

Onze favoriet? De Maartse Haas!

Cougaren

Het is in, hip, hot, voor iedereen en sinds kort wordt er zelfs een televisieserie over gemaakt. De cougars rukken op. Niet alleen in clubs maar ook op het schoolplein, werk en lokaal niveau wordt er lustig op los gecougard.

Het geheim? Een onderzoekje in de eigen gelederen leverde het volgende antwoord op van de heren. Uitstekende seks en geen gezeik over gezinnetjes stichten, kinderen krijgen en carrière. De poema's lijken hun zaken over het algemeen goed op orde te hebben en krijgen als seniore dame een smakelijk hapje voorgeschoteld. Het mes snijdt dus aan twee kanten en voor beiden is het een win-win-situatie, om er nog maar eens een vreselijk foute term in te gooien.

Als ik op kantoor een blik naast me werp op mijn veel jongere mannelijke collega, vraag ik me toch af hoe het dan zit met de goede seks richting de ervaren vrouwen. Hij kan vooral erg lekker koken. Maar wie weet, als er ooit door wetenschappers een verband tussen die twee wordt aangetoond, ga ik misschien ook mijn snorharen oppoetsen en mijn klauwen in puppievlees zetten.

Ze is er weer!

Opklikken voor groot beeld.

Mmmm...

Vandaag is Annemarie weer eens zo lief om voor ons te koken. Verder heb ik even helemaal niets te melden. Nee, echt niet.

Back

Wij zijn terug van een ontzettend leuke vakantie! Na wat vertraging en de daarmee gepaard gaande ergenissen, kwamen we op Changi-airport aan.

Alles was direct vergeten en vergeven. De meiden zagen er stralend uit en hadden de twee dagen die wij te laat waren lekker in ons hotel gebivakkeerd. In de taxi naar het hotel oogde de stad impossant maar een beetje grijs. Eenmaal aangekomen op plek van bestemming bleek het een van de leukste en kleurrijkste steden waar ik ooit geweest ben.

De hoeveelheid kerstversiering in de straten was eindeloos. Overal zag het er even mooi uit, stonden grote verschillende soorten kerstbomen met ontelbare lampjes en hingen er slingers over bruggen en straten.

Het was extreem druk op Orchard Road op kerstavond. De winkelstraat baadde in het licht en een enorme menigte schuifelde voetje voor voetje voort. Je kon letterlijk over de hoofden lopen en even leek het er op dat we nooit bij het beoogde restaurant zouden belanden.

We vielen werkelijk van de ene in de andere verbazing. Volgens mij kent geen andere stad zo'n hoeveelheid aan winkels en shoppingmalls. Toen we de volgende dag tijdens ons riviertochtje toelichting van de gids kregen, begreep ik het een beetje. De stad krijgt maar liefst 10 miljoen bezoekers te verwerken in het jaar!

Het was heerlijk Caroline weer te zien en met z'n vieren hebben we een hoop leuks gedaan en gezien, heerlijk gegeten en gedronken en vooral lekker geluierd aan het zwembad. Door de temperatuur heb ik niet veel meer aangehad dan een jurkje en een paar slippers.

Als het aan mij ligt, gaan we volgend jaar weer.