Vreemd

Na vijfendertig jaar heb ik afscheid moeten nemen van mijn tandarts. Het was dezelfde als die van Joep van 't Hek. Niet dat dat er iets toe doet, maar toch. Joep heb ik er niet ontmoet.

Een man van veel woorden is het nooit geweest, al kon ik er bij mijn laatste bezoek nog net uitkrijgen dat hij leuke dingen gaat doen na zijn pensionering. In de loop der jaren heb ik hem van een late twintiger zien veranderen in een man van middelbare leeftijd, en hij mij van een mollig, verlegen meisje in een volwassen vrouw en moeder van twee kinderen. Het blijft vreemd dat je iemand zolang kent zonder hem daadwerkelijk te kennen. Voor zijn zwijgzaamheid heb ik hem altijd erg gewaardeerd. Niets zo erg als een tandarts die er op los tettert.

Vanmiddag meld ik mij voor de eerste keer bij de nieuwe. Qua bereikbaarheid ga ik er op vooruit. Amsterdam-zuid is een stuk dichter bij dan Bussum. De rest moeten we maar afwachten.

Regeren is vooruitzien

Vanmorgen kreeg ik een telefoontje van Van Dongen. Zeg maar de vakantieman van huize Sluisvaart. In mijn enthousiasme had ik vorige week namelijk al een reservering voor volgend jaar gemaakt. Je kunt er maar beter op tijd bij zijn, niet?

"Of ik de reservering al definitief wilde maken?"

Ja, dat wilde ik wel.

"Of ik nog een annuleringsverzekering wilde?"

Nee, ik ga. Al is het gestrekt met een gipsen been, dit hele jaar zonder een flintertje Italië is bijzonder slecht bevallen. We gaan dus, hoe dan ook.

Drie weken onbezorgd vertoeven bij het zwembad met een stapel boeken. Kan niet wachten.

De ster

Zonder het zelf te willen was ik in de Bijenkorf tijdens de DDD (drie dwaze dagen).

Voor de zalig onwetenden onder ons; dit is het festijn waarop grote mannen als kleine kinderen op elkaar inhakken om de laatste PS III met € 10,- korting te bemachtigen. En dames elkaar de ogen uitkrabben voor een onooglijke panty, die ze waarschijnlijk niet eens passen, maar wel 50 cent minder kost omdat deze speciaal voor de gelegenheid is ingekocht.

Het was half zes en ik kon gelukkig redelijk tussen het graaivolk door laveren. Het doel was snel gevonden en zonder kleerscheuren bereikte ik de kassa. Geheel in de lijn der verwachtingen graaide ik onderweg Il Divo mee. De luid bejubelde italiaanse film over het tijdperk Andreotti in Italië wilde ik al tijden zien en in de bioscoop draait ie niet meer.

Toen ik afgelopen vrijdag dan eindelijk aan kijken toekwam was de lol er gauw af. Mijn zeer beperkte kennis van Rode Brigades, Craxi en andere italiaanse politieke kopstukken deed me in een wolk van vraagtekens belanden. Een nieuwe poging de volgende dag strandde eveneens in teleurstelling.

Nu weet ik het niet meer. Politicologie studeren en of opnieuw kijken met een kenner. Wie o wie?

Ver

Terwijl mijn dochter tussen clownsvissen en tropische roggen zwemt, begint het langzaam aan door te dringen dat ze aan de andere kant van de wereld zit. En dat is ver, heel ver. Zo ver, dat het minimaal 3 dagen duurt voordat ik bij haar ben mocht dat nodig zijn. Ik verwacht niet dat het nodig is.

De voorbereidingen waren kort maar krachtig en ter plaatse aangekomen zullen zij en Saskia het prima doen. Het gegiechel dat doorklinkt in mails en telefoontjes is veelzeggend. Voor wie de capriolen van het olijke duo wil volgen staat de 'ladolcevita-link' van Caroline bij de andere blogs.

Wij achterblijvers likken de wonden. Het afscheid op Schiphol ging goed. Gewoon net doen of het weekje Mallorca is, was een mooi hulpmiddel. Frank verbeet zich uitmuntend, zoals 'm ook opgedragen was. Geen noemenswaardige tranen. Alleen dat liedje van Peter Koelewijn hè. Ik kreeg het maar niet uit mijn hoofd. "Als ik God was...."

Gelukkig heb ik het druk.

Live from Norway

Onderzoek

A World wide survey was conducted by the UN.

The only question asked was: "Would you please give your honest opinion about solutions to the food shortage in the rest of the world?"


The survey was a huge failure. In Africa they didn't know what 'food' meant, in India they didn't know what 'honest' meant, in Europe they didn't know what 'shortage' meant, in China they didn't know what 'opinion' meant, in the Middle East they didn't know what 'solution' meant, in South America they didn't know what 'please' meant, and in the USA they didn't know what 'the rest of the world' meant!

(met dank aan Annemarie)

Fun

Zie hier een klein restant van ons verblijf in Londen. Gezien de ultra-korte reistijd heb ik me wel weer afgevraagd waarom ik er toch zo weinig kom. Je voelt je ogenblikkelijk thuis in deze stad. De mensen zijn vriendelijk, op iedere hoek van de straat zit een leuke plek om iets te eten of te drinken en er zijn massa's things to do.

Ons hotel in Mayfair bleek ideaal. Een steenworp bij de metro vandaan, en parallel aan Old-Bondstreet, de Londense PC zeg maar. Ook Abercrombie & Fitch bleek dicht bij ons te zitten, evenals Piccadilly, Buckingham Palace, Green Park, Harrods en zelfs Her Majesty's Thaetre, waar we dinsdagavond naar The Phantom of the Opera hebben gekeken.

Dit is echt een wereldstad. Hier kon Frank zich veelvuldig vergapen aan Bentley's, Ferrari's, Lamborghini's en ander moois, Caroline niet geloven dat Harrods zoveel schoenen en tassen heeft van alle bekende merken en dat je er de Prada en Gucci zonnebrillen gewoon op je neus kunt zetten. Weliswaar onder toeziend oog van een grote donkere jongen in beveiligerspak.

Frank vroeg zich af hoe iemand dat grote plasmascherm van £ 110.000,- nou mee naar huis ging nemen en mijn zorgvuldig geplande budget crashte hopeloos maar met veel genoegen in de Mulberry-store.

In de Dungeon werden we bang gemaakt door goed geschminkte acteurs die ons meenamen naar de tijd van Jack the Ripper, Sweeney Todd en de pest. Voor de 18-eeuwse rechtbank werd ik veroordeeld voor hekserij en toen ik even later alleen in een bootje op het bankje zat en een vreemdeling naast me werd gedirigeerd, sprak een van hen: 'You're sitting next to the witch.'

Tijdens onze rit in de London Eye konden we de hele stad overzien en wisten we het zeker; dit is absoluut een van de allerleukste steden!