Storing

Vraagje. Hoe ga je op een zaterdag naar de kapper en regel je tegelijkertijd de storingsdienst voor 260 schoenenzaken?

Het antwoord luidt: NIET!

Terwijl ik met mijn hoofd achterover in een bak met verf hing, rinkelde de telefoon onophoudelijk vanwege lekkage's, kapotte cv's etc. Opnemen ging nog wel, maar dan.

Het verbod van de kapster om in deze positie ook maar enigszins te bewegen was overduidelijk, maar zaken gaan nu eenmaal voor het meisje. Een aardige dame schoot me te hulp en notuleerde keurig alle mankementen, contactpersonen, adressen en telefoonnummers. Teruggekeerd in verticale positie heb ik vervolgens anderhalf uur aan de telefoon gehangen op het een en ander op te lossen. Veel gekker moet het toch niet worden.

's Middags strandde op dezelfde wijze ook de geplande wandeling rond Spaarndam, die we in ultra-verkorte versie alsnog afwerkten. De zwaan die bij 'Mooie Nel' naast de brug in het ijs vast was komen te zitten, was blij met onze komst. Dat ene telefoontje naar de dierenambulance kon er nu ook nog wel van af.

Ons bezoek aan dit dorp, waar ik vreemd genoeg nog nooit geweest was, rondden we af met een mini-kroegentocht. Het was zeker de moeite waard.

Koud hè?

De polder zag er prachtig uit vanochtend. Frank is iedere avond op de mooie Ouderkerkse schaatsbaan te vinden waar hij, op noren, les van Agneet krijgt. Het levert leuke plaatjes op.

Ook het krabben 's ochtends begint te wennen, hoewel ik me nog wel eens bezondig aan het starten en laten lopen voor de deur.

Mijn auto lijdt namelijk aan het 'bekeuring-blauwe-lippen-syndroom'; te snel dan goed voor me is, en niet op temperatuur te krijgen. Wat het motorvermogen te veel heeft, heeft de verwarming te weinig. Dus wapen ik me met shawls en sloten hete koffie voor ik ga rijden.

Ook het zonneklepje zit net iets te hoog, zodat ik van de week tweehonderd kilometer lang verblind door een felle winterzon veel te hard over de snelweg ben gestuiterd. En dat laatste kwam dan weer door het ZOAB (Zwaar Opengebarsten Afgetakelde Beton). Nukkig weigeren beide buitenspiegels trouwens te ontdooien tijdens de hele rit.

Het is zeker geen beklag. Mijn auto rijdt heerlijk en vreemd genoeg ga ik elke dag, ondanks de enorme druk van het moment, fluitend aan de slag. Blijkbaar gedij ik goed onder stress.

Nee, dan de heer Nagtegaal van het gelijknamige transportbedrijf. Na ruim 120 jaar is het bedrijf failliet verklaard. Nie meer belle nie en nie meer internette nie. Hij is de enige niet, maar het blijft triest.

Alice in Wonderland

Wat een feest op kantoor.
5 down, 6 more to go, en nog geen klant vertrokken. M.a.w. hetzelfde werk met de helft minder mensen.
We zijn net de tien kleine kleutertjes, al vallen ze nu wel heel snel van het hek.
Zelf voel ik me inmiddels meer het witte konijn in deze wondere wereld; geen tijd terwijl ik me intussen aardig bekwaam in crisismanagement.

Altijd al een pesthekel aan die Alice met d'r piepstemmetje gehad.

Amsterdam rules!

Geschiedenis aan de Maas. Vandaag wordt de marokaanse Aboutaleb als burgervader van Rotterdam geïnstalleerd.

Mokumse Appie ziet het helemaal zitten. De Rotterdammers iets minder.

Ik kan het me wel voorstellen, al heb ik geen hekel aan de man.

Ajax op 2 en Feyenoord op 12 en dan ook nog een Amsterdammer aan het hoofd van de tafel.

Pijnlijk.

Schokkend

Vannacht kwam ik al zappend bij de Belg terecht. Daar zag ik een programma dat ik graag nog een keer zou willen zien. Het ging over oliewinning en de diepzee. En met diepzee bedoel ik dan ook echt diepzee.
Ik leefde met het geruststellende idee dat mensen niet in staat waren heel diep de zee in te gaan en dat ze in ieder geval daar noodgedwongen nog met hun poten van al het moois af moesten blijven. Niets is minder waar weet ik nu.
In deze rapportage vertelde de directie van Statoil glunderend dat ze inmiddels al op 3000 meter boren en er onderzoek wordt gedaan op een diepte van 6 km!
Het schijnt dat de technologie hiervoor voorbehouden is aan een handjevol landen waar Duitsland zich laatst bij heeft geschaard. Ook zij speuren de bodem af die vol lijkt te zitten met o.a. olie, goud en andere edelmetalen.
Wat je ziet is absolute horror.
Een complete fabriek op een schip dat de grootte heeft van drie grote boortorens. Een pijp om olie op te pompen die op de bodem landt, terwijl je nog net een aantal zeedieren, waar niemand het bestaan van weet of die benoemd zijn, een veilig heenkomen ziet zoeken. Een zooitje zelfingenomen Russen die precies onder de Noordpool een vlag op de zeebodem neerzetten. Want ja, van wie is die zee daar dan eigenlijk?
Voor de kust van Angola vindt al op grote schaal oliewinning plaats op deze wijze waar de regering van dat land maar liefst 20 miljard per jaar aan verdient. Niet dat de bevolking daar natuurlijk een cent van ziet.
"Teleurstelling begint bij de verwachting", zei iemand ooit tegen me. En misschien is dat dan ook wel de oplossing. Ik moet gewoon nodig mijn verwachtingen bijstellen.

Happy New Year!

Natuurlijk voor iedereen de allerbeste wensen.
Geen champagne meer. Na het bachenaal van gisteren gaan we vandaag cold turkey.

De kerstboom ligt buiten, een groengekleurd tapijt in de kamer achterlatend. De restanten verdwijnen onder begeleiding van James Morrison naar zolder. Het is allemaal weg. Foetsjie. Business as usual.
Niks goeie voornemens en geen lange termijnplanning. Kredietcrisis of niet, jagen gaan we. Op huizen, banen maar vooral heel veel leuke dingen.