Vreemde vogel

Toen Marieke en ik vorige week terugkwamen van een gezellige lunch, zat er een vogel achter op de auto. Mijn beperkte vogelkennis kon er geen naam aan geven maar ik denk iets van een kauwtje; zwart/grijs met hele blauwe kraalogen. Stevig vastgeklauwd op het bagagerek.

Hoe stevig bleek terwijl we instapten en wegreden. In plaats van weg te vliegen bleef het eigenwijze beestje gewoon zitten. En toen de auto voor mijn huis stilhield, zat hij er nog steeds. Langzaam zag ik de auto de straat uitrijden met de Corvus Monedula achterop. Het was geen gezicht.

Als ik niet beter zou weten, zou ik bijna nog in een reïncarnatie van deze of gene geloven.

Doodzonde

Het gebeurt zelden dat ik geschokt ben door het overlijden van een bekende nederlander. Mensen in mijn directe omgeving vind ik een stuk interessanter en meestal betreft het een oud-politicus waarvan de naam nog vaag in m'n achterhoofd een belletje doet rinkelen, waarna ik zonder blikken of blozen overga tot de orde van de dag.

Vandaag is anders. Dinsdagavond is Adriaan Jaeggi overleden en vraag ik me maar weer eens af waarom de leuksten toch zo jong dood gaan. 45 jaar.

Zoals vaak met getalenteerde mensen het geval is, kon hij niet alleen fantastisch schrijven, maar tevens goed koken en trombone spelen.

Nu heb ik me voorgenomen niet te vertellen hoe ongelooflijk kut ik dat vind, maar door te linken naar, naar mijn bescheiden mening, een van zijn leukste columns die in de Volkskrant zijn gepubliceerd.

Dorp

Vaak verbaas ik me erover hoe dicht Ouderkerk bij Amsterdam ligt en toch zo'n ontzettend dorp is. Met een enkele kilometer ertussen is er eigenlijk niets te merken van de multiculturele samenleving. Allochtonen moet je hier met een kaarsje zoeken, hangjongeren zijn een uitzondering en met het winkelwagentje van de supermarkt kun je zonder muntje en al te veel problemen wegwandelen.

Wat we wel veel hebben zijn restaurants. Heel erg veel restaurants. Groot, klein, in alle prijsklassen en voor elk wat wils maar vooral bekend. Waar je ook in Nederland komt, iedereen kent wel een eetgelegenheid in Ouderkerk.

En als je dan gaat eten, kom je altijd wel bekenden tegen. Zo ook gisteravond toen ik met leuke man De Voetangel binnenliep en meteen een aantal vragende ogen op me gericht zag. Nu heb ik weinig geheimen en mag je alles van me weten behalve m'n pincode. Alleen niet hier!

Dus tot vrijdag dan maar, als we op die andere hotspot in Ouderkerk de wedstrijd tegen Frankrijk voorbereiden. Overigens; het was dezelfde meneer als van die boot laatst.

Melig

Internet/telefoon/TV

Ik had het kunnen weten. Vorig jaar heb ik heel veel moeite moeten doen om van mijn internetabonnement bij Het Net af te komen. Ja inderdaad, dat zelfde Het Net dat je in de reclames verzekert dat je te allen tijde van je contract af kan. Nou...nee dus.
Uiteindelijk kwam ik telefonisch bij een belgische in Antwerpen terecht, die mij uit mijn lijden heeft verlost. Natuurlijk was net de opzegtermijn verstreken zodat ik er nog bijna een jaar aan vast zat maar nu is het dan bijna zover. Op zich was dat geen probleem. Het werkt prima, maar ik wil draadloos, alles ineen en volgens mij kan het stukken goedkoper.
Ik was het hele verhaal haast al weer kwijt totdat vanmorgen de telefoon rinkelde. Het Net. Of ik niet van hun superdeluxe aanbieding gebruik wilde maken. Nu ben ik daar afgelopen jaar bij Vodafone al ingetuind, dus bedankte ik dit maal vriendelijk voor de eer. Subtiel hielp ik de dame in kwestie herinneren dat mijn contract er bijna opzat en ik mij aan het verdiepen was in de bits, streaming, uploaden en overschrijding van datalimieten. Quasi verbaasd bevestigde zij mij de einddatum. Fijn, die hoef ik dan nu niet meer op te zoeken.
Dus als ik binnenkort niet meer bereikbaar ben, dan.... Nog iemand goede suggesties voor een opvolger?

Mooie dag

Gisteren was een groot succes. Eindeloos achtbaanritjes maken met de helft van kansloos en zwakzinnig Nederland. Het merendeel van de bezoekers leek namelijk zo uit de sociale werkplaats weggelopen.
Aan het begin van de dag denk je nog dat je geen genoeg kunt krijgen van alle Condors en Supermannen, echter niets is minder waar. Door het ontbreken van wachtrijen was tegen vier uur 's middags ons IQ tot maximaal 40 gedaald door het veelvuldig schudden en ondersteboven hangen, mijn maag voelt vierentwintig uur later nog steeds niet helemaal oké en zo'n Goliath wordt er ook niet spannender op na ontelbare ritten. Op het laatst ben je zo gewend aan de hoogte en hobbels dat je uit pure verveling gaat zitten punniken.
Tot slot dan nog maar even een fotootje schieten in de Robin Hood.

P.S. De illegaal geschoten filmpjes, die Annemarie heeft gemaakt, volgen later.

Stout

Hieperdepiep, dagje Walibi vandaag. Zwieren, zwaaien en spijbelen. Het weer werkt gelukkig lekker mee.....