Onlangs heb ik de tijd gevonden om mijn slaapkamerdeuren te schilderen. Het moest en zou een bronskleur worden. Brons is beautiful maar zo niet te vinden in verf. Je zou toch denken dat een Histor of Flexa wel een beetje bling in het assortiment heeft zitten. Mooi niet. Gelukkig werden er, terwijl Hans Weijers in zijn neus zat te peuteren, in een Zuid Hollands jeneverdorp een paar knappe potjes metaallak voor mij gefabriceerd. Het resultaat mag er zijn. Zeker als je bedenkt dat er goedkope Ikea-deuren in hangen.
Ook Facebook is eindelijk exit. Reden? Steeds meer aanvragen van mensen die ik niet tot mijn vriendenkring reken. Herinner je je nog dat je vroeger op je verjaardag de klassen rond mocht met twee vriendjes? Je moest dan de helft van de kinderen subtiel afwijzen omdat iedereen mee wilde. Een eigenschap die ik destijds al niet goed beheersde en die in de loop van de jaren ook niet verder ontwikkeld is. Mijn Facebook is dus niet meer inclusief het irritante meegluren door mensen die er niets te zoeken hebben. Kan ik gewoon weer lekker doen waar ik zin in heb.
Zoeken in deze blog
dinsdag 3 januari 2012
zondag 1 januari 2012
Niks veranderd
Gelukkig Nieuwjaar allemaal! Dat 2012 maar een heel mooi jaar mag worden en alles brengt wat je er van verwacht.Afgezien van wat bovenmatig verbruik van bubbelwater en vuurwerk is er na twaalven niets veranderd. Voor Frank is eten nog altijd topprioriteit, en hij haalde dan ook opgelucht adem toen hij vannacht bij thuiskomst constateerde dat nog niet alle oliebollen en appelflappen opgegeten waren.
Verder werd ik vanmorgen als vanouds gewekt door alle smssen, pings en what's appen omdat ze deze blijkbaar nog steeds niet kunnen verwerken op het moment dat ze verstuurd worden.
En Caroline vertrok met vriendin op veel te hoge hakken naar een veel te duur feest in het centrum van Amsterdam waar ze onmogelijk kon komen omdat er geen taxi te vinden was en er zich voor de entree een menselijke file bevond.Business as usual dus.
vrijdag 30 december 2011
Fried
Nooit geweten dat het lezen van de AD oliebollentest zo vermakelijk was. Hiervoor moet je dan wel van onder naar boven lezen. Om maar dicht bij huis te blijven nemen wij bijvoorbeeld de kraam op de Zuidas in Amsterdam. Punten krijgen ze niet, wel commentaar.Conclusie: Oliebollen lijken op rattenkeutels. In deze omgeving werken honderden advocaten en die geef je met deze oliebollen een zeer goede reden voor het voeren van een civiele procedure.
Wij shoppen nog even verder.
donderdag 29 december 2011
Zwart
Met Oud en Nieuw voor de deur wordt regelmatig naar goede voornemens gevraagd. Niet door mij overigens. Goede voornemens is iets voor alledag en niet enkel voor oliebollentijd vind ik. Wel heb ik een nogal nadrukkelijk verzoek voor diegene die zelf geen idee hebben.
Eigenlijk meer een smeekbede. STOP met het dragen van zwarte overhemden! Het is zeker zeventien jaar geleden dat dit in de mode was en vooral voetballers met PC-exemplaren pronkten. Ik ken ook werkelijk niemand die er leuk uit ziet in zo'n doodgraverspyama. Ja, Matthijs van Nieuwkerk, dan kan je een leuke gozer zijn, maar dat geldt zelfs voor jou. Erger nog is het als het hemd gecomplementeerd wordt met een heus gelhoofd erboven, zoals ik laatste weer een hele avond heb mogen ervaren (inclusief slechte tafelmanieren). Ik begrijp dat er geen twee steden op een dag gebouwd kunnen worden dus het overhemd in de prullenbak lijkt mij een hele goede start van het nieuwe jaar. Ritueel verbranden mag ook natuurlijk. Met kerstboom en al bevoorbeeld? Alsjeblieft? Dan komt die gel volgend jaar wel.
woensdag 28 december 2011
Room with a view
Het hele Oosterdokseiland is trouwens het bekijken waard. Er wordt nog druk gebouwd maar dat maakt de sfeer er eigenlijk ook wel weer leuk. De bouwketen staan op speciaal hiervoor geslagen houten palen. Op de kade is hier immers geen plek voor. Onder het hele eiland ligt een parkeergarage die momenteel maar voor de helft open is. Nieuwe kantoorgebouwen gaan hier hand in hand met ontspanning en woningen met jaloersmakende vergezichten. Het grappige is dat ik met alle nieuwe bebouwing niet meer kan bedenken hoe het er voorheen uitzag. Erg belangrijk is het niet. We nemen er nog een en genieten verder.
donderdag 22 december 2011
Lunch
Evert-Jan bedankt. Jij geeft de term internetrelatie weer een hele andere betekenis.
Als dank voor bewezen diensten komt vandaag een van onze allerleukste klanten de lunch verzorgen; Subway. Speciaal voor kantoor Amsterdam rijdt hij helemaal uit Zuid Holland om ons van broodjes te voorzien. Kijk, dat is nog eens service.
Als dank voor bewezen diensten komt vandaag een van onze allerleukste klanten de lunch verzorgen; Subway. Speciaal voor kantoor Amsterdam rijdt hij helemaal uit Zuid Holland om ons van broodjes te voorzien. Kijk, dat is nog eens service.
woensdag 21 december 2011
Steve II
Het is gebeurd. Tegen wil en dank heb ik een tegenwoordig een iPhone. Het apparaat mag me niet en weigerde alle diensten gisteren. Het gevoel is geheel wederzijds. Een sms versturen is een hopeloze opgave zonder toetsen. Waar je voorheen blind de knopjes kon vinden, volgen mijn vingers nu stuurloos het gladde scherm. Het bericht dat er uit voort komt kan enkel door Klingons gelezen worden. Stiekem de simkaart overzetten is ook al geen optie. Het mormel is veel kleiner dan het oude exemplaar. We zijn tot elkaar veroordeeld "forSteve" en ik. Een ander zou een gat in de lucht springen, maar ik loop nog niet met mijn hoofd in de iClouds.
En dus veeg ik vanaf vandaag, net als mijn collega's, nonchalant over een scherm, innerlijk biddend dat datgene wat ik voor ogen heb ook daadwerkelijk gebeurd. Natuurlijk staan alle contacten nog in mijn gebronsde Nokia, en stapel ik zonder blikken of blozen bij aankomst op kantoor de drie fabrikanten op het bureau. Met een blik op de telefoontoren probeer ik een passende oplossing te bedenken. Technologie hoort het leven toch een stuk eenvoudiger te maken. Misschien eerst Evert-Jan maar eens bellen.....
En dus veeg ik vanaf vandaag, net als mijn collega's, nonchalant over een scherm, innerlijk biddend dat datgene wat ik voor ogen heb ook daadwerkelijk gebeurd. Natuurlijk staan alle contacten nog in mijn gebronsde Nokia, en stapel ik zonder blikken of blozen bij aankomst op kantoor de drie fabrikanten op het bureau. Met een blik op de telefoontoren probeer ik een passende oplossing te bedenken. Technologie hoort het leven toch een stuk eenvoudiger te maken. Misschien eerst Evert-Jan maar eens bellen.....
Abonneren op:
Posts (Atom)




