Ver

Terwijl mijn dochter tussen clownsvissen en tropische roggen zwemt, begint het langzaam aan door te dringen dat ze aan de andere kant van de wereld zit. En dat is ver, heel ver. Zo ver, dat het minimaal 3 dagen duurt voordat ik bij haar ben mocht dat nodig zijn. Ik verwacht niet dat het nodig is.

De voorbereidingen waren kort maar krachtig en ter plaatse aangekomen zullen zij en Saskia het prima doen. Het gegiechel dat doorklinkt in mails en telefoontjes is veelzeggend. Voor wie de capriolen van het olijke duo wil volgen staat de 'ladolcevita-link' van Caroline bij de andere blogs.

Wij achterblijvers likken de wonden. Het afscheid op Schiphol ging goed. Gewoon net doen of het weekje Mallorca is, was een mooi hulpmiddel. Frank verbeet zich uitmuntend, zoals 'm ook opgedragen was. Geen noemenswaardige tranen. Alleen dat liedje van Peter Koelewijn hè. Ik kreeg het maar niet uit mijn hoofd. "Als ik God was...."

Gelukkig heb ik het druk.

Live from Norway

Onderzoek

A World wide survey was conducted by the UN.

The only question asked was: "Would you please give your honest opinion about solutions to the food shortage in the rest of the world?"


The survey was a huge failure. In Africa they didn't know what 'food' meant, in India they didn't know what 'honest' meant, in Europe they didn't know what 'shortage' meant, in China they didn't know what 'opinion' meant, in the Middle East they didn't know what 'solution' meant, in South America they didn't know what 'please' meant, and in the USA they didn't know what 'the rest of the world' meant!

(met dank aan Annemarie)

Fun

Zie hier een klein restant van ons verblijf in Londen. Gezien de ultra-korte reistijd heb ik me wel weer afgevraagd waarom ik er toch zo weinig kom. Je voelt je ogenblikkelijk thuis in deze stad. De mensen zijn vriendelijk, op iedere hoek van de straat zit een leuke plek om iets te eten of te drinken en er zijn massa's things to do.

Ons hotel in Mayfair bleek ideaal. Een steenworp bij de metro vandaan, en parallel aan Old-Bondstreet, de Londense PC zeg maar. Ook Abercrombie & Fitch bleek dicht bij ons te zitten, evenals Piccadilly, Buckingham Palace, Green Park, Harrods en zelfs Her Majesty's Thaetre, waar we dinsdagavond naar The Phantom of the Opera hebben gekeken.

Dit is echt een wereldstad. Hier kon Frank zich veelvuldig vergapen aan Bentley's, Ferrari's, Lamborghini's en ander moois, Caroline niet geloven dat Harrods zoveel schoenen en tassen heeft van alle bekende merken en dat je er de Prada en Gucci zonnebrillen gewoon op je neus kunt zetten. Weliswaar onder toeziend oog van een grote donkere jongen in beveiligerspak.

Frank vroeg zich af hoe iemand dat grote plasmascherm van £ 110.000,- nou mee naar huis ging nemen en mijn zorgvuldig geplande budget crashte hopeloos maar met veel genoegen in de Mulberry-store.

In de Dungeon werden we bang gemaakt door goed geschminkte acteurs die ons meenamen naar de tijd van Jack the Ripper, Sweeney Todd en de pest. Voor de 18-eeuwse rechtbank werd ik veroordeeld voor hekserij en toen ik even later alleen in een bootje op het bankje zat en een vreemdeling naast me werd gedirigeerd, sprak een van hen: 'You're sitting next to the witch.'

Tijdens onze rit in de London Eye konden we de hele stad overzien en wisten we het zeker; dit is absoluut een van de allerleukste steden!

"Jarig"

Sommige dingen wennen nooit. Zelfs na 35 jaar niet.

See you later

Puur en Rauw

Dat mijn dochter goed kan dansen wist ik al. Maar dat ze ook feilloos de opening van de show van de vierdejaars studenten kon verzorgen was nieuw voor me. Als een volleerd presentatrice, en zonder te stotteren, sprak ze op 21 april jl. de zaal toe.

Het eindproject wordt iedere jaar door de leerlingen van het danscollege georganiseerd. Ditmaal was het in de Lichtfabriek in Haarlem. Alles moeten ze zelf regelen, van locatiehuur tot aan catering en techniek. Brutaal waren we op de eerste rij gaan zitten. En het was de moeite waard. Vlot wisselden de verschillende dansers elkaar af, waarbij er tussendoor aandacht werd gevraagd voor 'Spieren voor Spieren'. De buit voor deze stichting bleek ruim de moeite waard.

Jammer dat het maar een eenmalig optreden was. Ik geloof dat er best nog wel een aantal avonden aangeplakt hadden kunnen worden.