Wisten jullie dat...

• het gisteren echt maandag was met dito gevoel;


• dat inhield dat er op kantoor een paar harde noten zijn gekraakt;


• er donderdag ten gevolge van een inspirerend voorstel wederom een inspirerende afspraak plaats zal vinden;


• Margriet gisteren jarig was;


• we daarom gelukkig de dag in Loosdrecht met een hele gezellige borrel af konden sluiten;


• het Ajaxgehalte gedurende dit samenzijn hoog was, maar het Cruijffgevoel een tikkeltje ontbrak;


• ik desondanks niemand iets kwalijk neem;


• in het verlengde van mijn vorige blogstukje nog een ander aardig artikel gepubliceerd is, namelijk;
• er een lijst in de Cosmopolitan staat waar je de meeste kans hebt een miljonair aan de haak te slaan;
• 't Deurtje in Ouderkerk aan de Amstel hier op de eerste plaats prijkt;
• ik hier helaas nooit iets van gemerkt heb.

Feit

Armoedzaaiers aan de kant! Slot op de deur voor postbodes, putjescheppers en portiers! En ruim baan voor piloten, psychiaters en presidenten!

Het is bewezen dat mannen met een goed gevulde portemonnaie meer orgasmes genereren dan hun povere broeders. En daarvan is weer bewezen dat vrouwen er een stuk gelukkiger van worden.

Waarvan akte.

Eenmaal, andermaal...

Vandaag was het grijs en nat. Perfect weer dus voor een veiling.
Al jaren krijg ik een uitnodiging voor de veilingen van De Eland en nooit is het er van gekomen. En dat terwijl het mij nu juist zo ontzettend leuk lijkt.
Op plaats van bestemming aangekomen zagen we dat we nou bepaald niet de enigen waren met dat idee. Hordes mensen dwalen rond met pen en papier in de hand waar driftig nummers op genoteerd worden, naar elkaar roepend en zoekend in de catalogus. In deze drukte vonden we Peter, met onafscheidelijk pinkelhout om zijn boord, excuses makend voor het gebrek aan tijd.
Het was niet erg. We vermaakten ons uitstekend en er was genoeg te zien. Van schilderijen tot haardschermen, zilverwerk tot meubilair, en boeken tot muziekinstrumenten. Er leek geen einde aan te komen.
Tijdens de daadwerkelijke veiling kijken we geboeid het zaaltje in. Propvol is het er en voor diegene die er niet meer bij kan hangt er her en der een kingsize tvscherm. Met het grootste gemak praat Peter alle sieraden naar een nieuwe eigenaar toe, met tussendoor een leuk verhaal of grap. Geweldig om hem in actie te zien.
Morgenavond is de tweede veiling en dan nog zeven avonden. Complimenti!

Natasja

Veel minder lekker dan Gavin qua uiterlijk maar met oh zo'n fantastisch hese stem. We hebben genoten van James Morrison en zijn blijven hangen voor een drankje in de HMH, om niet vroegtijdig het slagveld van de garderobe in te hoeven gaan. Het gebouw biedt er een uitstekende gelegenheid voor. Met DJ, en eigenlijk vroegen we ons af waarom we dat niet eerder ontdekt hebben.

Opgewekt en met de klanken van James nog in mijn hoofd kachel ik de volgende dag richting Harderwijk. Eindelijk is het zover dat ik mijn eerste klant uitgeleide kan doen.

De plaats oogt erg troosteloos. Zoals elke (bad)plaats aan een groot water in de winter is het er grauw en druilerig. Zonder Igor en Wanda, de walrussen van het Dolfinarium, is er geen enkele reden te bedenken om deze kant op te gaan, al is Wanda inmiddels opgevolgd door Natasja volgens mij. Lekker belangrijk.

Enfin, hooguit kun je er nog een lekker pondje IJsselmeerpaling scoren, maar daar houdt de vreugde dan ook echt mee op.

Opgelucht draai ik het industrieterrein weer af. Zo dat was een. Nu die andere tien nog.

Wonderful World

Weer veel inspirerende en minder inspirerende gesprekken vandaag en..... James Morrison vanavond.

We hebben er zin in!

Dwarsliggers

Aansluitend op het voorgaande bericht nog even het volgende. Ik ben niet tegen prostitutie of hoerenlopers. Integendeel, iedereen doet maar lekker waar hij/zij zin in heeft.
Sterker nog, ik ben tegen Bibob en het schoonvegen van de Amsterdamse binnenstad inclusief Wallen. Daarom las ik met veel genoegen het volgende bericht dat gisteren in een van de vastgoednieuwsbrieven te lezen was.

9 Opschonen Wallen dreigt te mislukken (regio Amsterdam)
(12-01-09) Het gemeentelijke plan om de Wallen op te schonen dreigt spaak te lopen. De familie Venekamp, eigenaar van vele panden op en rond het Oudekerksplein in Amsterdam, is niet bereid die te verkopen aan bijvoorbeeld een woningcorporatie. Dat zei de familie vrijdag tegen het Parool. ‘Wij staan niet open voor verkoop. Ook niet voor een bod dat boven de marktprijs ligt', aldus Nathalie Venekamp, die de exploitatie van de bordelen voor haar rekening neemt. Alleen al op het Oudekerksplein exploiteert zij 23 'ramen'.
Een belangrijke pijler onder het opschonen van de Wallen (ook bekend als project 1012) is dat het Oudekerksplein helemaal prostitutievrij wordt gemaakt; het gebied moet 'een culinaire sfeer' krijgen. De gemeente was al een eind gevorderd met het verdrijven van de prostitutie van het plein: pornobaron Charles Geerts en vastgoedhandelaar Dirk Holtman zijn door woningcorporaties voor ruim 30 miljoen euro uitgekocht, anderen zijn aangepakt met de Wet Bibob, gericht tegen investeringen van misdaadgeld.
De familie Venekamp (met name Jan Venekamp en zijn dochter Nathalie) is op het Oudekerksplein het laatste obstakel. Pogingen de exploitatievergunningen van de familie in te trekken met de Wet Bibob zijn kortgeleden mislukt. De familie is ook niet van plan de bordelen vrijwillig te verkopen, te meer daar de omzet van hun 'ramen' aanzienlijk is gestegen door de sluiting van de overige bordelen in de buurt. De gemeente erkent dat het lastig wordt de familie er weg te krijgen. Ook al omdat ze vorige week, in weerwil van project 1012, van stadsdeel Centrum nieuwe exploitatievergunningen heeft gekregen voor zeker drie jaar.

Vooral het zinnetje over de omzet die aanzienlijk gestegen is grappig. Wat een sukkels daar bij de gemeente. Hup familie Venekamp, zet 'm op! Dat jullie nog maar heel lang aan het Oudekerksplein mogen zitten.

Blokje om

Wielrenners, ik heb het er niet op. Check de domme blik van Boogerd, denk aan een bejaarde Armstrong en Van Moorsel die zich stelselmatig uithongerde. Bovendien fietst het stelletje asocialen eposlikkers iedereen omver die ze tegenkomen.

Mijn kapster is tegenwoordig gehuisvest in een voormalige peeskamer aan de Bergstraat in Amsterdam. Het ziet er geweldig uit. De plafonds zijn laag, de doorgangen en trappetjes ieniemienie en het tapijt zit nog op de wand. Aan de muur hangt een bordje met daarop 'Girls just want to have funds'.

Haar eerste klant die zich meldde toen ze nog aan het schoonmaken was, was... je raadt het al; een wielrenner. Hij kwam duidelijk niet voor een hairkut. Met z'n enge, korte strakke broekje en geile blik wilde hij al bijna bij haar naar binnen glibberen.

Overbluft door deze nieuwe zakelijke oppertunities, stamelde de brave kapster dat ze slechts de schoonmaakster was, zich in tussen afvragend wat hij thuis tegen zijn vrouw had gezegd.

"Schat, ik ga even een rondje fietsen hoor."