Succes

Een paar miljoen euro en 50.000 nieuwe donateurs.

Autodip

Hè, wat jammer nou. Ze hadden het vliegtuig nog wel thuis gelaten dit keer en vroegen slechts om 15 miljard dollar in plaats van de aanvankelijke 34.
De autofabrikanten kregen nul op het rekest. Het republikeinse deel van de senaat had er geen 'zin an'. Zij waren van mening dat er eerst een goed bedrijfsplan moest komen inclusief sanering en ja, dan kun je die privéjet natuurlijk wel vaarwel zeggen. Zo flauw, zo onaardig.
Gevolg: nieuw bloedbad op de beurs en duizenden amerikaanse gezinnen met een schraal kippetje op tafel met de kerst. We wachten met spanning af.
Ondanks de cynische ondertoon vind ik het natuurlijk heel vervelend voor alle betrokkenen. Als superuser van het nederlandse ontslagrecht weet ik ongeveer wel hoe het voelt. En ook al heb ik deze week weer in tientallen kilometers file gestaan, ik hou van auto's en asfalt. Maar die amerikanen kunnen ook wel doorslaan soms. Ik heb er geen verstand van maar volgens mij kan een beetje temperen helemaal geen kwaad.
Wat ik wel weet is dat morgen bij ons de kerstboom staat inclusief pakjes, de kachel brandt en huischinees Red Sun standby is voor het kerstdiner.
Tot nu toe zijn alle invitaties vriendelijk doch beslist afgewimpeld, maar is iedereen die langs wil komen van harte welkom. Zoals gewoonlijk houden we ons ontbijtfeestje op eerste kerstdag en wachten er tien zalige dvd-uren Brideshead Revisted op me. De enige echte.

Weihnachten

Op zoek naar een kop koffie vonden we gisteren een uitspanning aan een desolate rotonde in de buurt van Hedel. Tegen onze verwachting in bleek de tent vol te zitten... met bejaarden!

Zoet zaten ze te wachten op de bus die ze naar Düsseldorp moest vervoeren voor een bezoek aan een schimmige kerstmarkt. De afleiding die wij brachten fleurde ze zichtbaar op. Aangezien de chauffeur al een uur te laat was en de koffie ze inmiddels de neus uit kwam, bleek onze aanwezigheid net het entertainment te zijn waar ze onbewust naar zochten.

Omdat het hok vol zat, waren we gedwongen aan te schuiven. Zodoende kwamen we te weten dat de oudjes het plaatje van het hotel nog niet hadden gezien maar hoopten op een 4-sterren met Wellness. Winkelen had niet echt de voorkeur.

Er werd veel vrije tijd gespendeerd aan hun enige kleinzoon, en zoon moest hard werken. Veel harder dan vader ooit had gedaan. Huh? Was dat vroeger niet andersom? Of zijn alle land- en fabrieksarbeiders inmiddels een vroege dood gestorven?

Naar mate het verhaal vorderde begon ik stilletjesaan te verlangen naar een truckerscafé of voetbalhooligans desnoods. Ik ben nooit goed met bejaarden geweest.

En mocht ik ooit de neiging krijgen om naar een kerstmarkt te gaan, wil iemand me dan alsjeblieft tegenhouden?

Gerechtigheid

Heath Ledger heeft zaterdag postuum de belangrijkste prijs van zijn land gewonnen voor zijn rol in de film The Dark Knight.

Volkomen terecht!

Blij

Er zijn maar weinig televisieprogramma's die ik de moeite waard vind om van begin tot einde te kijken. Nu werd ik vorige week al erg verrast door een hele nieuwe serie Frost op de Belg, toen daar gisteren de aftrap voor de Top 2000 nog eens bij kwam.

De quiz werd gepresenteerd door Matthijs van Nieuwkerk en Leo Blokhuis. Het duo lijkt mij niet te evenaren. Vooral de laatste heeft mijn warme aandacht. Type Adriaan Jaeggi; welbespraakt, goed onderlegd en toch bescheiden op het verlegene af. Voeg daar al zijn (pop)kennis aan toe, waar ik erg afgunstig op ben, en de man wordt onweerstaanbaar. Ik bedoel dan nu eens niet de fysieke kant.

Een goeie combi met tegenhanger Matthijs, die terecht of onterecht weinig bescheiden is maar dit wel op een charmante manier weet te brengen. Tel daar alle leuke en goede muziekclips bij op....

Dan word je blij, heel blij.

Wodka

Het liefst was ik vorige week na het slechte nieuws aan een onbekende foute bar gaan hangen, alwaar ik na het nuttigen van de nodige wodka van mijn barkruk zou zijn gestort en door een onguur type in een taxi was gehesen. Het mocht niet zo zijn.
De behoefte is nog niet geweken maar er is telkens weer een reden die de gang naar verkeerde horecagelegenheden verhinderd. Frank is nummer 1. Een laveloze moeder is natuurlijk niet echt chique.
Daarnaast stroomt de agenda over met afspraken, zinnig en onzinnig. Zoals de VvE-vergadering van vanavond in de VIP-room van Tuschinsky. In een ander licht erg leuk maar nu zonde van de tijd. Hoewel..., foute kroegen genoeg in de buurt.

Acclimatiseren

Toen ik vanmorgen aan een van onze werknemers vroeg waarom hij in hemelsnaam al om een uur uit Amsterdam vertrekt, terwijl hij pas om half vier een sollicitatiegesprek in Haarlem heeft, antwoordde hij: "Ik wil me nog even omkleden thuis en ik moet altijd even acclimatiseren voordat ik ga solliciteren."

Ik wens zijn nieuwe werkgever nu alvast heel veel sterkte toe.