Tiger

Gefeliciteerd Frank met het behalen van je GVB!

Druk?

Mijn blog lijdt aan verwaarlozing. Dit is van tijdelijk aard hopelijk.

Ik kan het echt niet helpen. Schrijven doe ik genoeg. Brieven, verslagen, notulen etc., maar een simpel blogstukje komt er maar niet van. Mijn vrije tijd gaat op aan triviale dingen als verjaarspartijtjes plannen en bosviolen kopen waarna ik voor de zoveelste keer op de bank in slaap stort.

Het eerste dat ik morgen ga regelen is een nieuwe vaatwasser. De oude blijkt na twaalf trouwe dienstjaren levensmoe. En afwassen...., nee, dan kan ik mijn tijd beter gebruiken. Om te bloggen bijvoorbeeld!

Pinnen

De Dikke

Oud is ie niet geworden, meneer Van Dale, maar hij heeft zich toch maar mooi onsterfelijk gemaakt met zijn trio dikke boeken.
In Sluis prijkt een standbeeld van de beste man. Daar waren we zaterdag op de allerlaatste zonnige dag van dit jaar en konden we nog heerlijk op het terras de lunch gebruiken. Via Sint Anna ter Muiden reden we rond het middaguur binnen en meteen maar het parkeerterrein op om van de auto af te zijn. Een kaartje trekken bij de slagboom ging niet. In Zeeland geen gezeik met parkeerautomaten, gewoon drie euro ingooien anders kom je er niet op.
Na koffie en plaspauze, deden we navraag naar de weg. Nu is Sluis klein maar heeft het echt meer dan twee straten. Komisch genoeg antwoordde de ober dat we in 'de andere straat' moesten zijn. Natuurlijk!
Gewapend met aankopen trokken we naar het restaurant, aanbevolen door de eigenaresse van de kledingzaak. Bij aankomst werd al snel duidelijk dat we te veel geld uit hadden gegeven en daardoor voor vol werden aangezien. Dus lieten we de voorgerechtjes à € 45,- het stuk voor wat het was en trokken naar het aangrenzende pand. Een gezonde salade en paar witte wijn later, groetten we bij het langslopen respectvol de Dikke en reden opgewekt naar huis.

Leuke poging maar helaas

Het terras van het Leidse Plein zat vol met toeristen maar Café Cox was opvallend rustig toen we er gisteravond binnenliepen. Het gaf ons de gelegenheid een mooi tafeltje bij het raam uit te zoeken met uitzicht op American.

Na het eten liepen we naar Cinecenter voor de film Brideshead Rivisited. Toenvallig heb ik een paar jaar geleden nogmaals de hele serie bekeken en kon me daardoor niet voorstellen dat iemand de rol van Charles Ryder beter kan spelen dan Jeremy Irons. Helaas was dat ook zo, al moet gezegd dat Matthew Goode als een van de weinige nog een heel eind kwam. Sebastian was veel te veel homo in plaats van excentriek en zelfs Emma Thompson, als moeder, speelde hopeloos teleurstellend. De enige lichtpuntjes waren de locaties en opnames. Niets op aan te merken en misschien nog wel mooier dan het origineel

Het kon ook bijna niet anders. De oorspronkelijke serie is zo fantastisch dat in de buurt komen van iets goeds al moeilijk is.

Voor de pauze vielen mijn ogen een paar keer dicht, ik hoop maar dat ik niet gesnurkt heb.

Pionier

Mijn lunch met Victor was geslaagd.
Ik heb erg veel bewondering voor hem. Sinds zijn vertrek bij ONG is hij voor zichzelf begonnen met N-Bis. Het product is goed. Zo goed zelfs dat ik het graag zelf zou willen implementeren.
Maar een eigen start is altijd moeilijk. Veel gesprekken en werkzaamheden waarvan je maar af moet wachten of het iets op gaat leveren in de toekomst. Het ziet er goed uit. De eerste klanten zijn binnen en volgende week staan er twee lezingen gepland in Apeldoorn. Hij is optimistisch en gaat dapper verder. Of zoals Victor zelf zegt: "Helden leven korter, maar bangerikken leven niet."

Oud-Zuid

Na wat voorproeven bij een oude bekende waar ik lang niet geweest was, waag ik me vandaag op hetzelfde adres voor het eerst zowaar aan een lunchje buiten de deur. Oud-Zuid in de Johannes Verhulststraat. Uh.., puur zakelijk natuurlijk.
Het eten is heerlijk, de huiswijn paracetamol-proof. Maar de bediening schijnt erg slecht te zijn, al weten we dat dinsdagavond meer aan het stomvervelende setje brallende mannen naast ons dan aan het personeel zelf. Ach, het zullen de Fortisaandelen wel geweest zijn.