Morse, Frost etc.

Er zijn zo van die dingen waar je me mee dood kunt gooien. Een ervan is een aflevering van een engelse detective. De meesten heb ik al meerdere keren gezien maar vervelen doen ze nooit op een of andere manier.
Terwijl Caroline gisteren na thuiskomst de televisiegids bestudeerde, verzuchtte ze dat er werkelijk niets van haar gading op de buis zou komen die avond. Ik beaamde het totdat me te binnen schoot dat er een aflevering van Dalziel en Pascoe bij de belg uitgezonden werd. Toen ik dit heugelijke feit met haar deelde zei ze: "Dat zeg ik, niets dus."

Singing in the rain

Met veel pijn en moeite kon ik Caroline vanmiddag overhalen om op de fiets naar de stad te gaan. We wilden allebei graag de Utrechtsestraat in, maar ik kon het niet over mijn hart verkrijgen om met deze prachtige temperaturen in de auto te stappen.

Al bij de eerste winkel slaagden we wonderwel. Ieder een jurk en door onze doortastende onderhandelingstechnieken (lees Caroline d'r tandpastaglimlach) konden we ook nog een forse korting bedingen. Twee deuren verder scoorden we soepkommen en begon het al iets minder zonnig buiten te worden.

Het dreigende onweer was een mooie aanleiding om beschutting bij Kuyt te zoeken voor thee en befaamde appeltaart, en terwijl we weer naar buiten stapten konden we tevreden constateren dat het nog steeds lekker warm en droog was. Niets aan de hand.

Maar net, in dat laatste winkeltje, barstte het los. Geen houden aan.

Met drie designersjurken aan ons stuur en zes soepkoppen achterop fietsen we zo snel we konden richting huis. Doorlopende mascara en doorweekt ondergoed noopten ons echter voortijdig op te geven en asiel te vragen op de Amstelkade bij Ria. Als verzopen katten stonden we daar druipend op de deurmat en kregen we ieder een handdoek aangereikt en een kop hete thee om bij te komen.

Goedgehumeurd hebben we de fietsen achter gelaten en heeft Ria ons naar huis gebracht. Ondanks donder en bliksem was het een geweldige middag.

Hoi, pipeloi

We zijn weer terug. Tele2 heeft zich keurig aan de afspraak gehouden inclusief informerend smsverkeer. Hulde!

Werkt het naar behoren? Nee, natuurlijk niet. Omdat mijn pc waarschijnlijk niet over de juiste netwerkkaart beschikt hangen we nog steeds aan een draadje. Met als gevolg dat de telefoonaansluiting naar zolder verhuisd is omdat deze nu eenmaal ook in het zelfde kastje geprikt moet worden. Niet handig, wel heerlijk rustig.

Het euvel zal met een andere kaart snel verholpen zijn.

Veel belangrijker nu is dat er van het caribische weer op de 'spiaggia' genoten wordt.

Dienstmededeling

Van de ene naar de andere provider. Aangezien dit de week van porteren is en ons internet niet meer werkt, ga ik er van uit dat het zover is. Het blogt lastig op mijn telefoon dus zal het vervolg even op zich laten wachten tot we weer online zijn. Ga iets leuks doen!

Zwerver

Doe me een goed voorstel en ik zeg ja. Dit geldt helemaal voor vakanties en tripjes richting zon. Als het even te regelen is ben ik weg.

Blijkbaar zit het zigeunerbloed in de familie want Frank zit alweer met een vriendje en aanhang in Zeeland.

Morgen wordt het herfstachtig volgens de weerberichten. Veel wind en regen. Ik vraag me dan ook af; wat doe ik hier eigenlijk?

Anoniem

Nog altijd ben ik erg gelukkig met mijn Nokia N95 8Gb. Hij maakt prachtige foto's, filmt, wijst me de weg, is www-vriendelijk, onthoudt alles en belt als de beste. Als ie ook nog leert koffiezetten, wil ik nooit meer anders.
Maar net als bij alle telefoons geeft het scherm 'prive-nummer' weer als er iemand anoniem belt. Heel vervelend. Vanwege mijn sollicitatieperikelen is niet opnemen geen optie. Dus beantwoord ik als de vriendelijkheid zelve, waarvan ik dan à la minuut spijt heb, omdat ik nooit degene aan de lijn krijg die ik verwacht. En zie er dan maar weer eens vanaf te komen.
Bellen zonder nummerweergave; waarom? Interessant of quasi belangrijk of simpelweg een vorm van aandacht trekken? Pffft... Het is net zoiets als je horloge aan je rechterpols dragen en altijd te laat komen, ook superirritant.

Zo, genoeg mensen beledigd weer vandaag. Denk dat ik maar eens een wijntje voor mezelf inschenk.

Schatje

Omdat mijn liefdesleven op een laag pitje staat, heb ik mezelf een nieuwe date cadeau gedaan. Groot, sterk en heerlijk veel borsthaar. Schijnt gek op de rijpere meisjes te zijn. Nu maar hopen dat ie ook van kinderen houdt, want die gaan mee.

Flauwekul natuurlijk, we gaan gewoon lekker een dagje naar Blijdorp. Naast Bokito wil ik Bertus zien. Een drie dagen oude indische neushoorn die naar een van de oppassers genoemd is omdat deze na veertig jaar (!) trouwe dienst binnenkort afscheid neemt. En verheugen we ons op het mooie zeeaquarium waar we onder de haaien door kunnen lopen.

Meneer de Gorilla zullen we met respect behandelen.

Kijk 'm nou zoet zitten.