Marga

De tijd vliegt en voor je het weet worden je vriendinnen 50! Dus gisteren trok ik, gehuld in het wit, naar Marga in Bussum.

Onderweg gaan mijn gedachten terug naar de tijd dat ze samen met Willem café The Movies had in Hilversum en ik haar leerde kennen. Maar liefst vijfentwintig jaar geleden. Beiden wild en ondernemend en Marga beter ingevoerd in de horeca dan wie dan ook. Als puppy hobbelde ik er achteraan en keek m'n ogen uit. Marga eeuwig aan de Tio Pepe met ijs en ik een spatje whisky met spa, liters Baileys of een combinatie van beiden.

De mooiste avonden waren ons sportavonden bij Van Hellemond met een potje volleybal op het einde. Harsnagels waren net uitgevonden en bij iedere bal die Marga terugspeelde hoorde ik haar roepen: "Shit Daan, weer een nagel naar z'n grootje!" Na een keer of vier hield ze het voor gezien. Daarna gingen we nog steeds voor het oog van de buitenwereld, maar doken in joggingpak ogenblikkelijk de kroeg in om de avond ten volste te benutten.

Liters sangria in de zon op het dak van de Lambertus Hortensialaan, kermis in Blaricum en spannende avonden in Weesp. Gisteren waren ze er allemaal weer; Danka, Terry, Janny, Syl. Alsof er na 20 jaar niets veranderd was. Het was een topavond.

The day after..

Nee, niet zeuren. Ze waren echt beter, die russische jochies. Marco heeft het leuk gedaan in de eerste ronde, maar gisteren een draai om z'n oren gekregen door de hand van de meester.

En als we niet zo'n geweldige keeper in het doel hadden gehad, was de schade nog veel groter geweest.

Het spel van oranje liet een hoop te wensen over, en zelfs Frank dreigde in slaap te vallen bij zoveel miscommunicatie en intens slechte verdediging (ik zal geen namen noemen). Typisch gevalletje jammer, al gun ik het Guus.

De welpies kunnen niet meer helpen, de middenstand kijkt uit naar sinterklaas en kerstmis, Bazel mist 50% bieromzet en wij kunnen volgend weekend tenminste gewoon weer barbecuen. Wel hoop ik nu dat die Varsevelder het nog ver gaat schoppen in het toernooi en de finale zodoende toch een hollands tintje krijgt.

You can do it, Guus!

Wist je dat:

• Ribery een geweldige voetballer is, maar ook verreweg de allerlelijkste speler die ik ooit heb gezien;
• Denise Mooy van restaurant Quartier Sud een stuk minder bitchy schijnt te zijn sinds ze nieuwe verkering heeft;
• er geen fatsoenlijke kroeg in het zuid kwartier van A'dam te vinden is;
• we tijdens het stappen altijd wel een of meer BN-er's tegenkomen;
• er oranje koeien in de lantaarns op het Leidseplein hangen;
• Jan Cremer (wie?) vroeger verkering heeft gehad met Jayne Mansfield.... (wie?);
• a.s. zaterdag een hollands onderonsje wordt met een paar knusse Russen;
• vandaag eindelijk die luie buschauffeurs met veel te veel ATV-dagen weer rijden;
• asperges op een warme dag wel 7 centimeter kunnen groeien;
• over krap twee weken het rookverbod van kracht is;

Oranje

Na weer een overwinning, dit maal op Roemenië, gaan we fluitend door naar de volgende ronde. Steeds massaler kijkt Nederland naar de verrichtingen van Oranje. Concerten worden uitgesteld en feestjes verzet, waarschijnlijk omdat er anders toch geen hond op komt dagen.
De rest van Europa kijkt toe. En dan met name naar de oranjegekte van die rare hollanders. In Zwitserland verkoopt de merchandise inmiddels bijna beter dan in Nederland zelf en de Britten lachen zich suf om de AH-commercial.
Ook de ANWB laat zich niet onbetuigd. Gisteren lag dit hesje in de brievenbus voor Caroline, nadat ze zich als lid had aangemeld.
De Zwitsers zijn druk met het inrichten van hele campings om de oranje-invasie in het alpenland in goede banen te leiden. Tot nu toe hebben we ons netjes gedragen. Hopelijk blijft dat ook zo.
Dan is voetbal leuk en verheugen we ons op de volgende overwinning. Al mogen al die voetbalkoters de volgende keer wel achter de hekken blijven. Een keer zo'n Sneijdersmurfje op het veld is leuk, maar een hele crèche op het groen is iets te veel voor mij.

Hollandse kanjers

Volgens dit artikel wonen de mooiste en slimste vrouwen in Stockholm. Het zal wel.

Zelf ga ik voor een man en dan het liefst een echte hollandse kanjer. Oké, als het moet, snack ik ook nog wel een engelsman weg, maar nederlandse mannen verdienen absoluut de voorkeur. Goed gebouwd, stevige benen, beetje kleur erop en doorgaans geëmancipeerder dan mannen van andere nationaliteiten. Bij voorkeur groter dan ik.

Bijkomend voordeel is dat ze je gewoon verstaan, wat de historisch moeizame communicatie niet nog moeizamer maakt.

Voor mij dus geen gewaxte amerikaanse torso's, opdringerige zuid-europeanen of koele Noren. Op die ene portugees na, heb ik nooit de hang naar een buitenlandse man gehad.

Huilen

Eerlijkheidshalve moet ik toegeven dat solliciteren geen hobby van me is en ook wel nooit zal worden. Niet omdat ik een brief moet schrijven, dat lukt prima.

Maar nog afgezien van de eindeloze reeks spelfouten, zit een advertentie vaak beroerd in elkaar geknutseld. Geen idee wat nou precies de bedoeling van de functie is, en waarvoor je al die HBO- of universitaire opleidingen nodig hebt.

En als je dan na wat overmoedigheid toch durft te reageren, komt het..... of niet. Sommige bedrijven laten helemaal nooit meer iets van zich horen, een enkele keer komt er na drie maanden nog eens een bericht. En denk nou niet dat dat de minste bedrijven zijn. Hele P&O-afdelingen zitten waarschijnlijk met elkaar in de bezemkast of te patiencen.

De werving-en selectiebureau's doen het beter, hoewel ook zij het met de goedgespelde emails niet zo nauw nemen. Deze kwam weer vers binnen bij me vanmorgen: "woensdag 18 juni zal ik u mail zsm beantwoorden."

Als hoofdletters en bezittelijke voornaamwoorden uit de mode zijn, kunnen ze dat dan alsjeblieft een keer in de media wereldkundig maken?

Winst

Wat waren we goed hè?